40 LAT PARAFII DUCHA ŚWIĘTEGO W KOSZALINIE

Napisane przez  Opublikowano w: Historia Parafii

4 listopada 2020 przypada 40. rocznica powstania parafii pw. Ducha Świętego w Koszalinie. Przez cały jubileuszowy rok 2020 będziemy zamieszczać w odcinkach na Facebooku i stronie parafialnej przegląd tych 40 minionych lat. Przypomnimy główne wydarzenia, ludzi oraz kolejne lata budowania obiektów i wspólnoty parafialnej. Sięgniemy do archiwum parafialnego i innych źródeł.

 

(1) Parafia papieska

Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie została utworzona przez biskupa Ignacego Jeża 4 listopada 1980 roku. W tym roku przypada więc 40 rocznica jej istnienia. Od początku jej proboszczem jest ks. Kazimierz Bednarski. Jesteśmy parafią papieską - to z tej parafii 1 czerwca 1991 roku rozległ się głos na całą Polskę i świat:

Drodzy synowie i córki tej ziemi nad Bałtykiem ... Niegdyś tu, nad Bałtykiem, ta sama jasność zabłysła w sercach ludzi u początku naszego tysiąclecia. Dziś błyszczy w waszych sercach ... Stąd, znad Bałtyku, proszę was, wszyscy moi rodacy, synowie i córki wspólnej Ojczyzny, abyście nie pozwolili rozbić tego naczynia, które zawiera Bożą prawdę i Boże prawo. Proszę, abyście nie pozwolili go zniszczyć. Abyście sklejali je z powrotem, jeśli popękało. Abyście nigdy nie zapominali: "Jam jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli ... Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną ...
Oto Dekalog: dziesięć słów. Od tych dziesięciu prostych słów zależy przyszłość człowieka i społeczeństw. Przyszłość narodu, państwa, Europy, świata.
Słowa Twoje, Panie, są prawdą. Uświęć nas w prawdzie...

 

(2) Polski folklor w parafii

Polski folklor, cudowny w swych formach i wyrazie, kolorowy i spontaniczny, przeżywa swój wielki renesans w Koszalinie - w szkołach, przedszkolach, osiedlowych klubach seniorów i instytucjach kultury. I tak jak kiedyś był przykładem kultury, która jednoczy i spaja lokalną społeczność, tak dzisiaj jednoczy i spaja naszą parafię, miasto i region pomorski. (Ks. Kazimierz Bednarski)
Parafia Ducha Świętego jest znaczącym ośrodkiem kultury w Koszalinie i regionie. W ostatnich latach staramy się promować polski folklor, organizując wespół z koszalińskim Ratuszem oraz Spółdzielnią "Przylesie" doroczne ˝Spotkania z folklorem˝. Impreza gromadzi setki wykonawców - chórów, zespołów tanecznych, reprezentujących wszystkie grupy wiekowe - od dzieci po seniorów.
W parafii przez długie lata odbywały się także koncerty światowego Festiwalu Chórów Polonijnych, miały tutaj swoją przystań także chóry, nie tylko koszalińskie, ale z Poznania, Bydgoszczy i innych miast. Systematycznie występują zespoły muzyki chrześcijańskiej, reprezentującej różne style w muzyce, także współczesne, organizowane są pokazy gry na instrumentach, a w Szkole Katolickiej koncertują grupy wykonawców muzyki poważnej.

 

(3) Koszalińskie sanktuarium narodowe

15 sierpnia obchodzimy uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ale również święto Wojska Polskiego oraz wydarzenie w tym roku szczególne - 100. rocznicę "Cudu nad Wisłą" z 1920 roku. Wielkie polskie zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej pozwoliło odeprzeć bolszewicką nawałę, ocalić dopiero co odzyskaną niepodległość i zniweczyć zamiar ponownego zniewolenia Polski.
Warto przy tej wyjątkowej okazji przypomnieć, że kościół Ducha Świętego w Koszalinie pełni rolę koszalińskiego sanktuarium narodowego. Ściany papieskiej świątyni pokryte są tablicami, płaskorzeźbami i gablotami upamiętniającymi Katyń, Wołyń, Monte Cassino, harcerstwo Niepodległej, żołnierzy AK, żołnierzy wyklętych. Za kościołem znajduje się kapliczka z figurą Matki Bożej ufundowaną przez byłego więźnia obozu koncentracyjnego w Dachau. Wielu weteranów i bohaterów wojennych przekazało też parafii swoje ordery i odznaczenia "na wieczną rzeczy pamiątkę".
- Nikt nam takiej roli nie powierzył i nie wyznaczył - mówi skromnie ks. Kazimierz Bednarski, proboszcz i budowniczy parafii. - Potrzeba tych wszystkich upamiętnień narodziła się spontanicznie, wśród wiernych - parafian, mieszkańców Koszalina, ale i osób z Polski i zagranicy. Powstawały z potrzeby serca, chęci przekazania następnym pokoleniom wiedzy o tym, jaką cenę trzeba było zapłacić za wolną Polskę - cenę ofiar, cierpień, przelanej krwi.
Na wieczną chwałę naszym Bohaterom, Obrońcom Ojczyzny!

 

(4) Pierwszy dzień naszej historii

2 sierpnia 1980 - Z dekretem na objęcie nowej parafii w Koszalinie, swoim małym fiatem, który przeżywał kryzys i "kaszlał" na każdym skrzyżowaniu, wjechałem do miasta. Zajechałem na osiedle Północ, gdzie planowana była moja parafia. Jakie będą jej granice, albo gdzie będzie plac pod kościół - to było jeszcze tajemnicą. Od znajomego księdza otrzymałem adres, gdzie mógłbym przenocować. Niestety, nie zastałem tam nikogo, a ponieważ dochodziła godzina dwudziesta druga zjechałem na parking przy ulicy Karola Marksa, otuliłem się kocem i spędziłem pierwszą noc w samochodzie. Następne tygodnie i miesiące mieszkałem jako sublokator, najczęściej przy ulicy Sikorskiego. Stołowałem się w barach - bo najtaniej. Jednak tamte czasy wspominam serdecznie. Prowadziłem "cygańskie życie"- skromne, proste i ubogie lecz duchem byłem bardzo mocny.
(Ks. Kazimierz Bednarski, "Osiołkowi w żłoby dano". Zdjęcia z lat 1980-1981, Archiwum parafii).

 

(5) Projekt kompleksu parafialnego

20 listopada 1980 - Zawarłem umowę z "Miastoprojektem" w Koszalinie, gdzie pracownia inżyniera architekta Andrzeja Lorka podjęła się projektu kościoła. (Ks. Kazimierz Bednarski "Osiołkowi w żłoby dano").

Kompleks parafialny zaprojektowano jako czteroczęściowy, składający się ze świątyni, plebanii, domu zakonnego i budynku katechetycznego z salą gimnastyczną, który rok po otwarciu stał się szkołą katolicką. Zabudowa zajmuje 2720 m2 a cała kubatura wynosi 41710 m3. Kościół wieńczy wieża o wysokości 46 metrów, która jest najwyższym, wyróżniającym się punktem ogromnej północnej dzielnicy Koszalina. Forma przestrzenna kompleksu parafialnego wyróżnia się zasadniczo pośród otaczającej architektury, przełamując wizualnie monotonną zabudowę blokowisk. Front świątyni znajduje się przy jednej z głównych arterii "Północy" - ulicy Jana Pawła II, a jego tylna ściana zamyka perspektywę ulicy Staszica. Autorem projektu jest arch. inż. Andrzej Lorek (na zdjęciu), a konstruktorem mgr inż. Edmund Tumielewicz.

 

(6) Wychodzimy z błota

2 stycznia 1981 - Wytyczono działkę pod budowę kościoła. Teren nieatrakcyjny, całkiem zalany wodą - bodajże najniższy punkt na osiedlu. Próbowałem się doszukać pozytywów i... znalazły się: plac pod kościół jest prawie w centrum parafii! Wielkość naszej działki wynosi 1 ha. Z tej działki, która była bagnem i parowem na kilka metrów głębokim, trzeba stworzyć plac budowy. Zasypywanie bagna ziemią, którą wykopywano, budując bloki osiedla "Przylesie", trwało dwa lata. Potem płyta żelbetowa, przerzucenie w ziemię trzech linii wysokiego napięcia, które przechodziły przez plac i dopiero realizacja plebanii, kościoła, domu zakonnego i innych budowli.

Zdjęcia: (1) Ks. Kazimierz Bednarski z konstruktorem obiektu parafialnego inż. Edmundem Tumielewiczem. (2) Typowy krajobraz terenów położonych między osiedlem "Północ" a jeziorem Jamno - podmokły, gliniasty teren poprzecinany parowami (zdjęcie współczesne). Zdjęcia następne: obrazki z pierwszego okresu budowy.

 

(7) Zaczynamy od kaplicy tymczasowej

1 kwietnia 1981 - Zaczęliśmy kłaść fundamenty pod kaplicę. Najgorsze są drogi dojazdowe na plac budowy. Trzeba podsypywać bardzo grubą warstwę piachu i dopiero układać płyty. Mimo, że pracowaliśmy ostrożnie, dzisiaj utonęły w głębokim błocie aż trzy Stary i samojezdny dźwig. Ileż nerwów...

Aż trudno w to uwierzyć, ale dzieci ochrzczone w tej kaplicy mają dziś od 34 do 39 lat. Służyła wiernym jako tymczasowa świątynia przez pięć i pół roku. Kaplicę o wymiarach 15 x 26 wybudowano zaledwie w trzy miesiące! 13 czerwca 1981 roku biskup Ignacy Jeż dokonał jej otwarcia i poświęcenia (napiszemy o tym w innym odcinku). Tymczasem 24 grudnia 1986 roku w znajdującym się obok i wciąż budowanym kościele została odprawiona pierwsza Msza święta. Od tej chwili kaplica utraciła funkcję liturgiczną i wykorzystywana była jako miejsce spotkań grup duszpasterskich, chóru, ale także jako sala wystawowa lub koncertowa, a nawet jako introligatornia. Została rozebrana z wydatną pomocą wojska w 1991 roku, tuż przed wizytą papieża Jana Pawła II. Niektóre elementy budowli zostały przekazane rodzącej się do życia parafii św. Kazimierza Królewicza w Koszalinie.

 

(8) Kamień węgielny pod kościół

26 listopada 1983 - Dzień uroczystego wmurowania kamienia węgielnego pod kościół. Uroczystość przygotowana przez ks. Franciszka Kamińskiego wypadła wspaniale. Ołtarz zbudowano na placu przed plebanią. Kamień węgielny wydobyty z fundamentów Bazyliki Gnieźnieńskiej przez ks. biskupa Jana Czerniaka przekazany został parafii za pośrednictwem kapituły gnieźnieńskiej. Poświęcenia i wmurowania dokonał ks. biskup ordynariusz Ignacy Jeż. Tego dnia padał deszcz, ale nie popsuł nastroju radości.

Akt erekcyjny: W jubileuszowym roku 1983, w miesiącu listopadzie, 26 dnia tego miesiąca, kiedy Kościołem powszechnym zarządzał Jan Paweł II, papież z rodu Polaków, a diecezją koszalińsko-kołobrzeską kierował biskup Ignacy Jeż, gdy proboszczem parafii był ks. Kazimierz Bednarski - odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego, który został wzięty z Bazyliki gnieźnieńskiej. Kościół jest budowany z ofiar wiernych, dotacji diecezji oraz środków finansowych wypracowanych staraniem proboszcza i współpracującego z nim aktywu wiernych. Wmurowania aktu erekcyjnego i kamienia węgielnego w nowo budujący się kościół dokonał Jego Ekscelencja Ignacy Jeż w obecności księży kanoników z Gniezna, dziekana dekanatu Koszalin-Północ ks. Jana Szałacha, miejscowych księży i licznie zaproszonych gości.

Dziekan - ks. Jan Szałach
Proboszcz - ks. Kazimierz Bednarski
Wikariusze: ks. Ryszard Łopaciuk, ks. Franciszek Kamiński, ks. Henryk Koszper
Autor projektu - inż. arch. Andrzej Lorek
Kierownik budowy - inż. Ryszard Kończewski
Biskup Ordynariusz - Ignacy Jeż
Kanonicy z Gniezna - ks. Sójka i ks. Wróblewski".

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka