Rok Wiary

Napisane przez  Opublikowano w: Rok Wiary

Rok Wiary rozpoczął się 11 października 2012 r., w 50. rocznicę otwarcia II Soboru Watykańskiego, a zakończy się w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, w Uroczystość Chrystusa Króla, 24 listopada 2013 r. Benedykt XVI w Liście apostolskim Porta Fidei bardzo gorąco zachęca wszystkich do podjęcia inicjatywy ożywienia wiary. Pisze - „Od początku mojej posługi Następcy Piotra przypominałem o potrzebie odnalezienia drogi wiary, aby ukazać coraz wyraźniej  radość  i odnowiony entuzjazm spotkania z Chrystusem.” Z Chrystusem najpewniej możemy spotkać się w Eucharystii. Eucharystia, nie tylko w Roku Wiary, powinna stać się naszym chlebem powszednim. Potrzebne jest także codzienne czytanie i rozważanie Słowa Bożego.

 

Kościół od samego początku przekazywał wiarę w formułach zwanych Wyznaniami wiary. Wyznanie wiary jest zbiorem podstawowych prawd wiary człowieka, których wyznawanie świadczy o przynależności do społeczności Kościoła. W początkach chrześcijaństwa  niezwykłym  szacunkiem  darzono  Wyznanie Apostolskie - było ono nazywane Symbolem wiary, ponieważ było znakiem rozpoznawczym pierwszych chrześcijan.

 

Najstarszym Wyznaniem Wiary jest Skład Apostolski. Na jego powstanie miały wpływ dwa czynniki - udzielanie chrztu dorosłym i walka z herezjami. Początki Składu Apostolskiego sięgają czasów apostolskich i zawierają naukę Apostołów (jest uważany za wierne streszczenie wiary Apostołów) - według tradycji ułożyli go, rozchodząc się z Jerozolimy na krańce świata. Ponieważ było ich dwunastu, Skład Apostolski dzieli się na 12 artykułów wiary. Forma, jaką znamy obecnie, wykształciła się na początku III w.

 Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, Świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

SKŁAD APOSTOLSKI

 Wyznanie Nicejsko-konstantynopolitańskie jest równie ważne co Skład Apostolski. Jest to wyznanie wiary, które w każdą niedzielę i uroczystość   recytujemy   wspólnie   podczas   Eucharystii. W porównaniu do Składu Apostolskiego omawia bardziej szczegółowo prawdy, których interpretacja sprawiała szczególne trudności. Chodziło przede wszystkim o obszerniejsze wyjaśnienie, kim jest Jezus Chrystus, jaka jest jego relacja do Boga Ojca oraz jak rozumieć Osobę Ducha Świętego - Patrona naszej Parafii. Warto podkreślić, że to Wyznanie wiary jest jedynym Symbolem przyjmowanym zarówno przez katolików, prawosławnych, jak i protestantów.

 Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed Wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. „Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpi! do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków. Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych. I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

WYZNANIE NICEJSKO-KONSTANTYNOPOLITAŃSKIE

 

Sobór Watykański II rozpoczął się 11 października 1962 r. za czasów pontyfikatu bł. Jana XXIII, a zakończył go 8 grudnia 1965 r. papież Paweł VI. Sobór m.in. zreformował liturgię Mszy Świętej wprowadzając możliwość używania języków ojczystych w liturgii oraz ustalił, że kapłan odprawiający Mszę Świętą skierowany jest „twarzą do Ludu Bożego”. Był to przede wszystkim sobór pastoralny, który przygotował Kościół do podjęcia wyzwań epoki i dialogu ze współczesnym światem. Zapoczątkował odnowę Kościoła katolickiego otwierając go na dialog ekumeniczny z innymi wyznaniami.

 

Owocem soboru było opublikowanie w 30. rocznicę jego rozpoczęcia, Katechizmu Kościoła Katolickiego. Bł. Jan Paweł II stwierdził, że jest on darem dla wszystkich, ponieważ mówi o Chrystusie, Tym który jest Oczekiwanym, Nauczycielem i Wzorem wszelkiego głoszenia.

 

Rok Wiary w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej zainaugurował 13 października br. bp Edward Dąjczak, odprawiając Eucharystię w koszalińskiej katedrze. Nasz Pasterz powiedział: W ciągu tego roku jesteśmy wezwani do odkrywania na nowo tajemnicy Boga.

 Jako synowie Bożego przybrania podążamy na naszą Górę Chełmską nad Bałtykiem, tam, gdzie niegdyś dalecy nasi przodkowie na tej ziemi „szukali Boga po omacku”, przychodzimy ze światłem wiary. Przychodzimy, „nosząc w naszym ciele konanie Chrystusa, aby Jego życie objawiło się w naszym ciele” (por. 2 Kor 4,10).

JAN PAWEŁ II (Eucharystia na placu przed naszym kościołem - 1 VI 1991)

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka