Ogłoszenia duszpasterskie - 1 grudnia 2019 - Pierwsza Niedziela Adwentu

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Czy jesteśmy gotowi stanąć przed obliczem Chrystusa? Stawiając to ważne pytanie, liturgia pierwszej niedzieli Adwentu wzywa nas do czuwania, do odrzucania uczynków ciemności, do zaparcia się siebie. Jednocześnie jednak daje nadzieję, że przyjście Pana przyniesie nam nie potępienie i karę, lecz radość, pokój i spełnienie wszystkich naszych tęsknot. Obyśmy uczestnicząc w tej Eucharystii zapragnęli iść z radością na spotkanie Pana drogą nawrócenia, ufni, że na jej końcu czeka nas szczęście, którego zapowiedzią jest Boże Narodzenie.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Wspomnienia i uroczystości liturgiczne
    • Poniedziałek (2 grudnia) - Wspomnienie bł. Rafała Chylińskiego, prezbitera.
    • Wtorek (3 grudnia) - Wspomnienie św. Franciszka Ksawerego, prezbitera.
    • Środa (4 grudnia) - Wspomnienie św. Jana Damasceńskiego, prezbitera i doktora Kościoła. | Wspomnienie św. Barbary, dziewicy i męczennicy.
    • Piątek (6 grudnia) - Wspomnienie św. Mikołaja, biskupa.
    • Sobota (7 grudnia) - Wspomnienie św. Ambrożego, biskupa i doktora Kościoła.
    • Niedziela (8 grudnia) - Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
  • Dzisiaj
    • Rozpoczynamy Adwent, który jest okresem bardzo wymagającym ze względu na umiarkowanie (zabawy, nawet rodzinne), a także Roraty. Świadomość potrzeby dobrych uczynków, podjęcie przez rodziców dzieci rozmów na temat dojrzewania, potrzeby ideałów czystości (odniesienia: stan błogosławiony Maryi, narodziny Jezusa).
    • Na Mszy świętej o godz. 15.00 kolejna inicjacja dzieci pierwszokomunijnych - grupy ze Szkoły Katolickiej i pozostałych a więc z SP Nr 18 i SP Nr 21. Dla szkoły nr 17 - za tydzień.
    • Dzisiaj pierwsze wypominki roczne o godz. 10.15.
  • Roraty
    • W tradycji parafialnej w czasie Adwentu nie ma rekolekcji, są natomiast Roraty, na które przychodzímy w tygodniu o godz. 6.00 rano.
    • Zawsze po Roratach jest poczęstunek gorącym kakao i słodką bułką, na który zapraszamy wszystkich.
    • W czwartek mamy dodatkowe Roraty dla tych, którzy z obiektywnych powodów nie mogli przyjść rano.
    • Druga Msza święta poranna jest bez zmian - o godz. 7.00., nie ma natomiast Mszy świętej o godz. 7.30.
  • Rozpoczynamy pierwszy tydzień nowego miesiąca co oznacza intencje wspólnot modlitewnych i konferencje z księżmi opiekunami.
  • Idąc śladem męskich wspólnot, została podjęta idea męskiego różańca. Będzie to marsz już 7 grudnia. Początek w kościele św. Wojciecha, stąd w szyku dwójkowym z różańcem w ręku idziemy przez miasto do kościoła św. Józefa Rzemieślnika. Odwagi bracia!
  • W kiosku pod chórem są do nabycia: Gość Niedzielny oraz inne gazety religijne, świece wigilijne, kartki świąteczne, kalendarze na rok 2020.

 

Z życia Kościoła

  • Papież Franciszek jako pielgrzym w Tajlandii i Japonii.
  • 7 czerwca w Warszawie odbędzie się beatyfikacja kardynała Stefana Wyszyńskiego.

 

Prośby

  • Kwesta proboszczowska na potrzeby kościoła będzie 8 grudnia.
  • W związku z Roratami liczymy jak coroku na pomoc w takich artykułach spożywczych jak: kakao, cukier, mleko. Bułki będą z cukierni pana Stanisława Pielesiaka.
  • Prośba do rodziców, aby rozmawiali ze swoimi dziećmi o potrzebie lekcji religii w szkołach i jednocześnie nauki z tego przedmiotu.

 

Podziękowania

  • Ksiądz rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie dziękuje za ofiary złożone w ubiegłą niedzielę w kwocie 7760 zł.
  • Z nowym Rokiem Liturgicznym dziękujemy za "stary rok". Było w nim wiele wydarzeń liturgicznych i społecznych. Dziękujemy za wspólne przeżywanie świąt, rekolekcji, niedziel i tygodni. Odeszli dwaj kapłani Dariusz i Przemysław, zastąpili ich Tomasz i Piotr, ponadto do szkoły katolickiej ks. Adam jako Ojciec Duchowny.
  • Ks. profesor Lech Bończa-Bystrzycki jest chory, pamiętamy o modlitwie.

 

Na nowy tydzień - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: Mira Majdan, Oremus - grudzień 2007.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

CZŁOWIEKA POZNAJE SIĘ PO JEGO OCZEKIWANIU

Drodzy Bracia i Siostry!

Dziś, w pierwszą niedzielę Adwentu, Kościół rozpoczyna nowy rok liturgiczny, nową drogę wiary, która z jednej strony upamiętnia historię Jezusa Chrystusa, z drugiej zaś otwiera się na jej ostateczne wypełnienie. I właśnie tą podwójną perspektywą żyjemy w czasie Adwentu, spoglądając zarówno na pierwsze przyjście Syna Bożego, gdy narodził się z Maryi Panny, jak i ku Jego powrotowi w chwale, gdy przybędzie, aby "sądzić żywych i umarłych", jak mówimy w Credo. Chciałbym się teraz krótko zatrzymać nad tym wymownym tematem "oczekiwania", chodzi bowiem o aspekt głęboko ludzki, w którym wiara staje się, by tak rzec, jedną całością z naszym ciałem i z naszym sercem.

Nadzieja, oczekiwanie jest wymiarem, który ogarnia całe nasze życie osobiste, rodzinne i społeczne. Oczekiwanie jest obecne w tysiącu sytuacji, począwszy od tych najmniejszych i najbardziej banalnych aż po najważniejsze, które angażują nas całkowicie i do głębi. Pomyślmy między innymi o oczekiwaniu dwojga małżonków na dziecko; oczekiwaniu na krewnego lub przyjaciela, który przybywa z daleka, aby nas odwiedzić; o młodym człowieku, czekającym na wynik końcowego egzaminu lub rezultat rozmowy w sprawie pracy; w relacjach uczuciowych - o oczekiwaniu na spotkanie z ukochaną osobą, na nadejście odpowiedzi na list lub na przyjęcie przeprosin... Można by powiedzieć, że człowiek żyje, dopóki czeka, dopóki w jego sercu jest żywa nadzieja. Człowieka poznajemy po jego oczekiwaniu: naszą "wielkość" moralną i duchową można mierzyć tym, czego oczekujemy, w czym pokładamy nadzieję.

A zatem każdy z nas może zadać sobie pytanie, zwłaszcza w tym okresie, który przygotowuje nas do Bożego Narodzenia: a ja na co czekam? Za czym w tym okresie mojego życia tęskni moje serce? A pytanie to można stawiać w odniesieniu do rodziny, wspólnoty czy narodu. Na co czekamy razem? Co łączy nasze pragnienia, co czyni je wspólnymi? W okresie poprzedzającym narodziny Jezusa w Izraelu wielkie było oczekiwanie na Mesjasza, to znaczy na Pomazańca, potomka króla Dawida, który miał ostatecznie wyzwolić naród z wszelkiej niewoli moralnej i politycznej oraz zaprowadzić królestwo Boże. Jednak nikt nie wyobrażał sobie, że Mesjasz mógłby narodzić się z prostej dziewczyny, jaką była Maryja, małżonka przyobiecana sprawiedliwemu Józefowi. Nawet Ona sama nigdy by o tym nie pomyślała, a przecież w Jej sercu oczekiwanie na Zbawiciela było tak wielkie, a Jej wiara i nadzieja były tak płomienne, że mógł On znaleźć w Niej godną siebie matkę. Zresztą Bóg sam przygotował Ją przed wiekami. Istnieje tajemnicza zbieżność między oczekiwaniem Boga a oczekiwaniem Maryi - stworzenia "pełnego łaski", całkowicie otwartego na plan miłości Najwyższego. Uczmy się od Niej, Niewiasty Adwentu, jak przeżywać codzienne wydarzenia z nowym duchem, w postawie głębokiego oczekiwania, które jedynie przyjście Boga może zaspokoić.

BENEDYKT XVI
Źródło: Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański, 28 listopada 2010. | Copyright © by L'Osservatore Romano (1/2011) and Polish Bishops Conference. | Opoka.org

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka