Ogłoszenia duszpasterskie - 13 października 2019 - XXVIII Niedziela Zwykła

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Syryjczyk Naaman i dziesięciu trędowatych na pograniczu Samarii i Galilei, wszyscy oni zostali uwolnieni od swojej choroby, która czyniła ich nieczystymi w oczach ludzi. Trąd, którym byli zarażeni, dotknął nie tylko ich ciał, lecz także dusz. Człowiek jest całością, dlatego współcierpi w nim wszystko. Trąd duszy to grzech niewiary w to, że Bóg kocha, że może oczyścić. To przekonanie, że moje grzechy nie zostaną zapomniane. To danie wiary podszeptom złego, który zapewnia: Niechybnie umrzesz z powodu swej nieczystości. Jezus mówi co innego: "Twoja wiara cię ocaliła". Uwierz, zaufaj, powierz się, aby wzrosło w tobie przekonanie, że jestem Bogiem, który nie zachowuje pamięci o grzechach i dochowuje wierności.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Dzisiaj - XIX Dzień Papieski
    • Po Mszach świętych kwesta na Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia.
    • Tradycyjne kremówki do kupienia już po pierwszej Mszy świętej od godz. 7.00
    • O godz. 15.00 Msza święta z udziałem dzieci pierwszokomunijnych ze Szkoły Nr 17. Poświęcenie rożańców.
  • Rozpoczynają się rekolekcje dla nauczycieli i wychowawców, pod hasłem "Ochrzczeni i posłani". Trwać będą do środy. Prowadzić je będzie ks. dr Maciej Bedziński wraz z siostrą Moniką Juszka, klaretynką, misjonarką. Dzisiaj (niedziela) o godz. 18.00, w inne dni od godz. 19.00.
  • Z kolei nabożeństwo fatimskie włączymy w nurt życia religijnego, niedzielnego. Różaniec o godz. 17.30, po nim Msza święta z intencją fatimską, a po Mszy świętej procesja ze świecami dookoła kościoła.
  • Poniedziałek - Dzień Edukacji Narodowej. Powinniśmy być dumni, że od 30 lat prowadzimy Szkołę katolicką, zatrudniamy 47 nauczycieli i pracowników szkoły, uczniów mamy 280. Wyniki edukacyjne - najwyższe z możliwych.
  • Święta i wspomnienia liturgiczne
    • Poniedziałek (14 października) - Wspomnienie św. Kaliksta I, papieża i męczennika. | Wspomnienie św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy.
    • Wtorek (15 października) - Wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła.
    • Środa (16 października) - Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej. Dwunasta rocznica śmierci biskupa Ignacego Jeża.
    • Czwartek (17 października) - Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika.
    • Piątek (18 października) - Święto św. Łukasza, ewangelisty, patrona służby zdrowia i lekarzy.
    • Sobota (19 października) - Wspomnienie św. Pawła od Krzyża, prezbitera. | Wspomnienie świętych męczenników Jana de Brebeuf, Izaaka Jogues’a, prezbiterów, oraz Towarzyszy.

 

Ogłoszenia rożne

  • Przypominamy o Różańcu, zawsze o godz. 17.30. Dzieci przychodzą na nabożeństwo różańcowe w poniedziałki, środy i piątki o godz. 17.30.
  • XXVII Dni Kultury Chrześcijańskiej. W naszym kościele od dziś do 27 października prezentowana jest twórczość dzieci i młodzieży z diecezji pt. "Nasz kościół na Pomorzu".
  • 19-20 października - Centrum Kultury 105 - XIV edycja Turnieju Recytatorskiego Twórczości religijnej.
  • W dalszym ciągu trwają zapisy do Pierwszej Komunii Świętej oraz sakramentu Bierzmowania (młodzieży klas siódmych). Zapisy w biurze parafii.
  • Dedykowane katechetom. Dzień Edukacji Narodowej to także Dzień Katechety. Jakże dzisiaj, w czasie wielkiej krytyki Kościoła, ta forma pamięci należy się katechetom. Relacje do kościoła dzieci klas I-III, to przede wszystkim dom rodzinny, który dla dziecka staje się Kościołem domowym. To w domu dziecko uczy się modlitwy, szacunku do sacrum, a więc krzyża, budynku kościoła, wnętrza kościoła, cmentarza etc. W tych przestrzeniach inność zachowania, klęknięcia, postawy modlitewnej. I o tym rodzice pamiętajcie.
  • W nowym numerze „Gościa Niedzielnego" czytajcie m.in. o tym jakie podatki płacą księża, instytucje Kościoła.
  • Śp. Kardynał Stefan Wyszyński- niedługo wyniesiony na ołtarze.
  • Trzynastu nowych kardynałów (nie ma ani jednego Polaka), a są nimi: Hiszpan, Portugalczyk, Kanadyjczyk, Indonezyjczyk, Kubańczyk, Kongijczyk, Luksemburczyk, Gwatemalczyk, Włoch, Anglik, Litwin.

 

Na nowy tydzień - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: Małgorzata Konarska, Oremus, październik 2007.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

TERESA Z AVILA

Święta, mistrzyni modlitwy, mistyczka, reformatorka zakonu, pisarka, przyjaciel i doradczyni św. Jana od Krzyża, pierwsza kobieta ogłoszona doktorem Kościoła - nie sposób wymienić wszystkich tytułów i zasług tej niezwykłej niewiasty. Św. Teresa z Avila, zwana też Teresą od Jezusa - pod tymi imionami kryje się jedyna w swoim rodzaju biografia. Dla uniknięcia pomyłki, nazywano ją również "Teresą Wielką", w odróżnieniu od "Teresy Małej", czyli św. Teresy z Lisieux.

Przyszła na świat w 1515 roku w Avili, w Hiszpanii. Jej rodzina pochodziła z nawróconych na katolicyzm Żydów - dziadek ze strony ojca przyjął chrzest zaledwie 30 lat przed jej narodzeniem. Już w wieku siedmiu lat usiłowała wyruszyć w podróż, by nawracać Maurów i ponieść śmierć męczeńską. W wieku dziesięciu lat, pod wpływem modnej wówczas literatury romansowej, napisała powieść z gatunku "płaszcza i szpady". Po przedwczesnej śmierci matki, prowadziła życie światowe. Trafiła do internatu augustianek, ale wówczas nie odczuwała jeszcze powołania zakonnego. Podczas pobytu u swojego wuja, rozpoczęła lekturę "Listów św. Hieronima". Znalazła tam pouczenie: "Jeśli czujesz się wezwana do życia zakonnego, to nawet jeśli twój ojciec położy się na progu, aby zagrodzić ci drogę, przeskocz przeszkodę".

SĄDZONO ŻE UMARŁAM
Wstąpiła do zakonu karmelitańskiego w Avili. Tam zapadła jednak na ciężką chorobę i przez cztery dni znajdowała się w głębokiej śpiączce: "Sądzono, że umarłam. Wykopano już w moim klasztorze Wcielenia grób, gdzie miało być złożone moje ciało". Przeżyła i wróciła do klasztoru, w którym w tym czasie panowało rozluźnienie obyczajów. Gdy miała 38 lat, pod wływem "Wyznań" św. Augustyna, doznała nawrócenia: "Zostałam zauroczona przez biskupa z Hippony. Poza tym klasztor, gdzie wzrastałam, należy do jego zakonu. I jeszcze znajduję wiele pokrzepienia u świętych, których Pan wyzwolił od grzechu, aby ich przyprowadzić do siebie". Od tej chwili Teresa rozpoczyna reformę zakonu, kosztem niezliczonych szykan i trudności. Publicznie wypowiada niepopularne opinie: "Byłoby lepiej dla rodziców, gdyby wydawali swe córki za mąż, niż posyłali je do klasztorów bez dyscypliny". Jej dobry przyjaciel i doradca, św. Jan od Krzyża, pomagał jej w tych dążeniach i rozciągnął zapoczątkowaną przez nią reformę na męską część zakonu. W sumie przez ostatnich 15 lat życia, założyła w Hiszpanii 17 klasztorów karmelitanek bosych i przyczyniła się do powstania 15 klasztorów męskich.

MISTRZYNI MODLITWY
Była niezrównanym autorytetem w dziedzinie modlitwy. "Należy dużo się modlić, gdyż wielka jest potrzeba modlitwy" - powtarzała. Często powoływała się na rady św. Jana od Krzyża: "Modlitwa nie polega na tym, aby dużo się modlić, ale na tym, aby bardzo kochać. W praktyce nie chodzi o umiejętność zanoszenia modlitw lub próśb, ale o pracę i współdziałanie z Bogiem, w Nim i dla Niego". Była przekonana, że modlitwa pomaga osiągnąć rzeczy niemożliwe, nieosiągalne z ludzkiego punktu widzenia. Nawoływała do wytrwałości: "Ten, kto nie przestaje zdążać naprzód, jakkolwiek późno przychodzi, to jednak przychodzi. Zagubienie drogi to nic innego, jak zaniechanie modlitwy". Dlatego diabeł bardzo stara się, żeby ludzie przestali się modlić: "Wie bowiem ten zdrajca, że dusza, która trwa na modlitwie, jest dla niego stracona i że wszystkie upadki, które mogą się zdarzyć, pomagają jej później, w dobroci Bożej, dokonać większego skoku w służbie Panu". Ze wszystkimi starała się dzielić tym, co było jej osobistym doświadczeniem: "Z modlitwy zawsze wychodziłam pocieszona i z nowymi siłami".

TWIERDZA WEWNĘTRZNA
Swój wielki traktat o modlitwie zatytułowała "Twierdza wewnętrzna". "Dzieła św. Teresy - pisze Jordan Aumann - są bardziej praktyczne jak teoretyczne, bardziej opisowe jak wykładające, bogate w wielką znajomość psychiki ludzkiej, owoc doświadczenia osobistego oraz przenikliwego ducha obserwowania postawy innych". W "Twierdzy wewnętrznej" opisuje duszę jako twierdzę złożoną z wielu mieszkań, w której centrum znajduje się Chrystus jako Król. Gdy dusza dokonuje postępu w modlitwie, przechodzi od jednego mieszkania do drugiego, a po przejściu siedmiu mieszkań osiąga mieszkanie wewnętrzne. W pierwszym mieszkaniu dusza żyje w stanie łaski, ale jest jeszcze przywiązana do rzeczy ziemskich - to modlitwa ustna. W drugim, dusza wchodzi na drogę oczyszczenia, ćwiczy się w cnotach i umartwianiu - to medytacja. W trzecim mieszkaniu dusza wchodzi w ostatnie stadium modlitwy naturalnej i osiąga świadomość obecności Boga - to modlitwa skupienia nabytego. W czwartym dusza cieszy się obecnością Boga - to modlitwa uspokojenia. W piątym wszystkie władze duszy są skupione w Bogu - to modlitwa zjednoczenia. W szóstym mieszkaniu Bóg wlewa w duszę swoje światło i pocieszenie, które prowadzi do "małżeństwa mistycznego" - to modlitwa ekstatyczna. I wreszcie na samym szczycie następują "zaślubiny mistyczne", gdzie dusza całkowicie identyfikuje się z Bogiem.

KOBIETA CZYNU
Św. Teresa nie była jednak tylko mistyczką. Często powtarzała, że świętość nie polega na rzeczach nadzwyczajnych, ale na wykonywaniu w sposób nadzwyczajny tego, co zwykłe. Świętość jest wynikiem całkowitego podporządkowania się woli Bożej: "Jeśli wiemy, że Bóg pragnie od nas danej rzeczy, poddajemy Jemu całą naszą wolę". Najpewniejszą i najszybszą drogą osiągnięcia doskonałości w miłości, jest posłuszeństwo: "Pewnego razu rzekł mi Pan, że nie mam prawdziwego posłuszeństwa, jeśli nie jestem gotowa cierpieć". Uważała, że najważniejszym zadaniem chrześcijan jest rozpalanie wiary u innych ludzi: "Mam to przekonanie, że więcej w oczach Pana waży jedna dusza, którą byśmy z Jego łaski i miłosierdzia naszą pracą i modlitwą Jemu pozyskali, niż wszelkie inne usługi, jakie moglibyśmy Mu oddać". Zachęcała do tego, aby w bliźnim widzieć dobre rzeczy: "Starajmy się zawsze widzieć u innych cnoty i dobre rzeczy, a ich wady przykrywać swoimi grzechami". Z właściwym sobie humorem uczyła chrześcijańskiego optymizmu, powtarzając maksymę: "Teresa sama nie może nic; Teresa i pieniążek - jeszcze mniej; Teresa, pieniążek i Bóg - mogą wszystko".

MĘŻNA NIEWIASTA
Działała w sposób reformatorski w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Często spotykały ją niesprawiedliwe zarzuty. Musiała walczyć i pracować nad swoim charakterem. Nie godziła się z niewieścimi słabościami, płaczliwością i niezdecydowaniem. "Pragnę dusz, które nie byłyby kobiece" - zapisała. Echa tych pragnień słychać w wezwaniu maryjnym: "Witaj dziewico o sercu stałym i mężnym". Sprzeciwiała się kobiecemu sentymentalizmowi: "Takie czułości to rzecz niewieścia, a ja chciałabym, by siostry moje nie okazywały się niewiastami, ale by były jak mężowie odważne. I jeśli ze swej strony uczynią, co mogą, Pan takie im da serca męskie, że sami mężczyźni zdumiewać się będą". Jej serce waleczne i "męskie" przyczyniło się odrodzenia religijnego całej Europy epoki reformacji.

* * *

Pozostawiła po sobie wspaniałe dzieła książkowe, zaliczane dzisiaj do klasyki światowej literatury. W którejś z ksiąg zanotowała jedno z najbardziej głębokich wyznań w historii chrześcijaństwa: "Twoja miłość, mój Panie, tak zawładnęła moim sercem, że nawet jeśliby niebo nie istniało, ja bym Cię kochała".

Tadeusz ROGOWSKI

* * *

Nie trwóż się, nie drżyj
Wśród życia dróg
Tu wszystko mija,
Trwa tylko Bóg!
Cierpliwość przetrwa
Dni ziemskich znój.
Kto Boga posiadł
Ma szczęścia zdrój!
Bóg sam wystarcza!...


Św. Teresa z Avila, Poezje

* * *

TERESA Z AVILA właściwie Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada (ur. 28 marca 1515 w Gotarrendura (Ávila) w Hiszpanii, zm. 4 października 1582 w Alba de Tormes w Hiszpanii) - hiszpańska mistyczka, karmelitanka, pisarka Kontrreformacji i teolog życia kontemplacyjnego. Była również reformatorką zakonu karmelitów i wraz z świętym Janem od Krzyża jest uważana za założycielkę karmelitów bosych. W roku 1622, 40 lat po śmierci, została kanonizowana przez papieża Grzegorza XV. W roku 1970, została uznana doktorem Kościoła przez papieża Pawła VI. Jej książki, włączając jej autobiografię, Księga Życia, i jej przełomowe dzieło, Twierdza wewnętrzna, są integralną częścią literatury hiszpańskiego Renesansu, jak również chrześcijańskiego mistycyzmu i chrześcijańskiej medytacji, którą opisuje w swym ważnym dziele Droga Doskonałości.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka