Ogłoszenia duszpasterskie - 8 września 2019 - XXIII Niedziela Zwykła

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Nic w naszym życiu nie może konkurować z Panem Jezusem. Cokolwiek nas odciąga od Niego, winno się stać przedmiotem naszej nienawiści. Nie sposób być Jego uczniem, jeśli nie podejmie się radykalnej decyzji wyboru drogi krzyża i odrzucenia wszystkiego, co oddala nas od Jezusa. Ponieważ sami na taką wolność nie potrafimy się zdobyć, musimy prosić w modlitwie o dar Bożej mocy i mądrości z wysoka.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Dzisiaj
    • Poświęcenie tornistrów i przyborów szkolnych dzieciom z klas pierwszych na Mszy świętej o godz. 15.00.
    • Nieszpory o godz. 17.30.
    • Festyn "Postaw na rodzinę" - tereny rekreacyjno-sportowe parafii. Organizatorzy Festynu: Spółdzielnia Mieszkaniowa "Przylesie", Parafia pw. Ducha Świętego, Rady Osiedli im. Kotarbińskiego, Śniadeckich, Wańkowicza, Miejska Energetyka Cieplna, Centrum Kultury 105. Podczas Festynu jest oferowana szeroka gama możliwości dla dzieci i dla dorosłych. Także tradycyjny wielki tort dla wszystkich, mecz pomiędzy pracownikami parafii a pracownikami Spółdzielni Mieszkaniowej, loteria z wszystkimi losami pełnymi, a najciekawsze fanty to: voucher na 3-dniowy pobyt w Sarbinowie (willa "Złota Róża" - 20, 21, 23 września) oraz rower dla doroslych.
  • Poniedziałek (9 września) - Wspomnienie Św. Piotra Klawera, prezbitera.
    • Ponieważ dzień Matki Bożej Siewnej przypadł w tym roku w niedzielę dlatego pobłogosławienie chlebów (nasze parafialne dożynki) i przekazanie ich wszystkim obecnym w kościele z życzeniami aby nikomu nie zabrakło pożywienia, odbędzie w poniedziałek o godz. 18.00.
  • Wtorek (10 września)
    • Po Mszy świętej nabożeństwo do św. Jana Pawła II z ucałowaniem relikwii. Zapraszamy wszystkich chętnych mężczyzn na spotkania Chorągwi.
  • Czwartek (12 września) - Wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi.
  • Piątek (13 września) - Wspomnienie św. Jana Chryzostoma.
    • Dzień Fatimski w parafii (godz. 20.00) - Msza święta, Różaniec, procesja światła.
  • Sobota (14 września) - Święto Podwyższenia Krzyża Świętego.
    • Odpust w parafii franciszkańskiej w Koszalinie.
    • Diecezjalny Dzień Młodzieży w Skrzatuszu (zapisy młodzieży u katechetów)
  • Niedziela (15 września)
    • Diecezjalna Pielgrzymka do Skrzatusza.
    • Z naszej parafii pojedzie wynajęty autokar (Zapisy w Biurze parafii).
  • Pielgrzymka na nabożeństwo pokutne do Włocławka pod hasłem "Polska staje pod Krzyżem". Informacje szczegółowe i kontakt w gablotce i na plakatach. W drodze powrotnej udział w uroczystościach odpustowych w Skrzatuszu.

 

Ogłoszenia różne

  • Pierwsza Komunia Święta w roku 2020. Po spotkaniu katechetycznym ustalono:
    • 1. Pierwsza niedziela maja, godz. 10.30 - Szkoła Katolicka.
    • 2. Druga niedziela maja, godz. 10.30 - Szkoła nr 17.
    • 3. Trzecia niedziela maja, godz. 10.30 - Szkoła nr 18.
    • 4. Czwarta niedziela maja, godz. 10.30 - szkoła nr 21 oraz dzieci z innych szkół, które zechcą być w tej grupie.
    • Zapisy do tej uroczystości w biurze parafii codziennie - od godz. 8.00 do 15.00, w poniedziałki i w piątki - dodatkowo od 19.00 do 20.00.
    • Ogólne spotkanie z rodzicami dzieci komunijnych 15 września o godz. 15.00 w kościele podczas Mszy świętej.
  • 27-29 września - Pielgrzymka do sanktuariów w Licheniu, Brdowie, Świnicach Wareckich. Zapisy w Biurze Radia Maryja.
  • Caritas parafialna informuje, że z powodu dużej ilości osób, które podczas wakacji otrzymały darmowe leki, deficyt Apteki jest zbyt duży, żeby w sposób ciągły można było dalej leki wydawać. Postanowiono wstrzymać wydawanie leków aż do odwołania.

 

Podziękowania

  • Dziękujemy panu Wiesławowi Kwiatkowskiemu, organizatorowi pielgrzymki do Wilna i okolic oraz uczestnikom.
  • Dziękujemy organizatorom pielgrzymki do Polanowa, na Świętą Górę Polanowską w intencji ideałów trzeźwości oraz w intencji tych wszystkich, którzy na co dzień przeżywają tragedię pijanych mężów, synów, zięciów.
  • Podziękowania za kwiaty przynoszone z działek do kościoła.
  • Podziękowania za artykuły spożywcze przynoszone do koszy Caritas parafialnej.
  • Podziękowania za wszelkie ofiary na rzecz kościoła.

 

Na nowy tydzień wszystkim życzymy łaski zdrowia - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: ks. Jarosław Januszewski, Oremus - wrzesień 2007.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

ŚWIĘTY JAN CHRYZOSTOM

Drodzy Bracia i Siostry!

W tym roku przypada 1600. rocznica śmierci św. Jana Chryzostoma (407-2007). Jan z Antiochii, nazywany Chryzostomem, czyli "Złotoustym", z racji swej wymowy, jest nadal żywy, również ze względu na swoje dzieła. Anonimowy kopista napisał, że jego dzieła "przemierzają cały świat jak świetliste błyskawice". Pozwalają również nam, podobnie jak wierzącym jego czasów, których okresowo opuszczał z powodu skazania na wygnanie, żyć treścią jego ksiąg mimo jego nieobecności. On sam sugerował to z wygnania w jednym z listów (por. Do Olimpiady).

Urodził się około 349 roku w Antiochii w Syrii (dzisiaj Antakya na południu Turcji), tam też podejmował posługę kapłańską przez około 11 lat, aż do 397 roku, gdy został mianowany biskupem Konstantynopola. W stolicy cesarstwa pełnił posługę biskupią do czasu dwóch wygnań, które nastąpiły krótko po sobie - między 403 a 407. Dzisiaj ograniczymy się do spojrzenia na lata antiocheńskie Chryzostoma.

W młodym wieku stracił ojca i żył z matką Antuzą, która przekazała mu niezwykłą wrażliwość ludzką oraz głęboką wiarę chrześcijańską. Odbył niższe oraz wyższe studia, uwieńczone kursami filozofii oraz retoryki. Jako mistrza miał Libaniusza, poganina, najsłynniejszego retora tego czasu. W jego szkole Jan stał się wielkim mówcą późnej starożytności greckiej. Ochrzczony w 368 roku i przygotowany do życia kościelnego przez biskupa Melecjusza, przez niego też został ustanowiony lektorem w 371 roku. Ten fakt oznaczał oficjalne przystąpienie Chryzostoma do kursu eklezjalnego. Uczęszczał w latach 367-372 do swego rodzaju seminarium w Antiochii, razem z grupą młodych. Niektórzy z nich zostali później biskupami, pod kierownictwem słynnego egzegety Diodora z Tarsu, który wprowadzał Jana w egzegezę historyczno-literacką, charakterystyczną dla tradycji antiocheńskiej.

Później udał się wraz z eremitami na pobliską górę Sylpio. Przebywał tam przez kolejne dwa lata, przeżyte samotnie w grocie pod przewodnictwem pewnego "starszego". W tym okresie poświęcił się całkowicie medytacji "praw Chrystusa", Ewangelii, a zwłaszcza Listów św. Pawła. Gdy zachorował, nie mógł się leczyć sam i musiał powrócić do wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii. Pan - wyjaśnia jego biograf - interweniował przez chorobę we właściwym momencie, aby pozwolić Janowi iść za swoim prawdziwym powołaniem. W rzeczywistości, napisze on sam, postawiony wobec alternatywy wyboru między trudnościami rządzenia Kościołem a spokojem życia monastycznego, tysiąckroć wolałby służbę duszpasterską (por. „O kapłaństwie”), gdyż do tego właśnie Chryzostom czuł się powołany. I tutaj nastąpił decydujący przełom w historii jego powołania: został pasterzem dusz w pełnym wymiarze! Zażyłość ze Słowem Bożym, pielęgnowana podczas lat życia eremickiego, spowodowała dojrzewanie w nim silnej konieczności przepowiadania Ewangelii, dawania innym tego, co sam otrzymał podczas lat medytacji. Ideał misyjny ukierunkował go, płonącą duszę, na troskę pasterską.

Między 378 a 379 rokiem powrócił do miasta. Został diakonem w 381, zaś kapłanem - w 386 roku; stał się słynnym mówcą w kościołach swego miasta. Wygłaszał homilie przeciwko arianom, następnie homilie na wspomnienie męczenników antiocheńskich oraz na najważniejsze święta liturgiczne. Mamy tutaj do czynienia z wielkim nauczaniem wiary w Chrystusa, również w świetle Jego świętych. Rok 387 był "rokiem heroicznym" dla Jana, czasem tzw. przewracania posągów. Lud obalił posągi cesarza, na znak protestu przeciwko podwyższeniu podatków. W owych dniach Wielkiego Postu, jak i wielkiej goryczy z powodu ogromnych kar ze strony cesarza, wygłosił on 22 gorące "Homilie o posągach", ukierunkowane na pokutę i nawrócenie. Potem przyszedł okres spokojnej pracy pasterskiej (387-397).

Chryzostom należy do Ojców najbardziej twórczych: dotarło do nas jego 17 traktatów, ponad 700 autentycznych homilii, komentarze do Ewangelii Mateusza i Listów Pawłowych (Listy do Rzymian, Koryntian, Efezjan i Hebrajczyków) oraz 241 listów. Nie uprawiał teologii spekulatywnej, ale przekazywał tradycyjną i pewną naukę Kościoła w czasach sporów teologicznych, spowodowanych przede wszystkim przez arianizm, czyli zaprzeczenie boskości Chrystusa. Jest też ważnym świadkiem rozwoju dogmatycznego, osiągniętego przez Kościół w IV-V wieku. Jego teologia jest wyłącznie duszpasterska, towarzyszy jej nieustanna troska o współbrzmienie między myśleniem wyrażonym słowami a przeżyciem egzystencjalnym. Jest to przewodnia myśl wspaniałych katechez, przez które przygotowywał katechumenów na przyjęcie chrztu. Tuż przed śmiercią napisał, że wartość człowieka leży w "dokładnym poznaniu prawdziwej doktryny oraz w uczciwości życia" ("List z wygnania"). Te sprawy, poznanie prawdy i uczciwość życia, muszą iść razem: poznanie musi się przekładać na życie. Każda jego mowa była zawsze ukierunkowana na rozwijanie w wierzących wysiłku umysłowego, autentycznego myślenia, celem zrozumienia i wprowadzenia w praktykę wymagań moralnych i duchowych wiary.

Jan Chryzostom troszczył się, aby służyć swoimi pismami integralnemu rozwojowi osoby, w wymiarach fizycznym, intelektualnym i religijnym. Różne fazy wzrostu są porównane do licznych mórz ogromnego oceanu: "Pierwszym z tych mórz jest dzieciństwo". Rzeczywiście, "właśnie w tym pierwszym okresie objawiają się skłonności do wad albo do cnoty". Dlatego też prawo Boże powinno być już od początku wyciśnięte na duszy, "jak na woskowej tabliczce": w istocie jest to wiek najważniejszy. Musimy brać pod uwagę, jak ważne jest, aby w tym pierwszym etapie życia człowiek posiadł naprawdę te wielkie ukierunkowania, które dają właściwą perspektywę życiu. Dlatego też Chryzostom zaleca: "Już od najwcześniejszego wieku uzbrajajcie dzieci bronią duchową i uczcie je czynić ręką znak krzyża na czole". Później przychodzi okres dziecięcy oraz młodość: "Po okresie niemowlęcym przychodzi morze okresu dziecięcego, gdzie wieją gwałtowne wichury (...), rośnie w nas bowiem pożądliwość...". Potem jest narzeczeństwo i małżeństwo: "Po młodości przychodzi wiek dojrzały, związany z obowiązkami rodzinnymi: jest to czas szukania współmałżonka" (tamże). Przypomina on cele małżeństwa, ubogacając je - z odniesieniem do cnoty łagodności - bogatą gamą relacji osobowych. Dobrze przygotowani małżonkowie zagradzają w ten sposób drogę rozwodowi: wszystko dzieje się z radością i można wychowywać dzieci w cnocie. Gdy rodzi się pierwsze dziecko, jest ono "jak most; tych troje staje się jednym ciałem, gdyż dziecko łączy obie części"; tych troje stanowi "jedną rodzinę, mały Kościół".

Przepowiadanie Chryzostoma dokonywało się zazwyczaj podczas liturgii, w "miejscu", w którym wspólnota buduje się Słowem i Eucharystią. Tutaj zgromadzona wspólnota wyraża jeden Kościół, to samo słowo jest skierowane w każdym miejscu do wszystkich, zaś komunia Eucharystyczna staje się skutecznym znakiem jedności. Jego plan duszpasterski był włączony w życie Kościoła, w którym wierni świeccy przez fakt chrztu podejmują zadania kapłańskie, królewskie i prorockie. Do wierzącego laika mówi: "Również ciebie chrzest czyni królem, kapłanem i prorokiem". Stąd też rodzi się fundamentalny obowiązek misyjny, gdyż każdy w jakiejś mierze jest odpowiedzialny za zbawienie innych: "Jest to zasada naszego życia społecznego (...) żeby nie interesować się tylko sobą". Wszystko dokonuje się między dwoma biegunami, wielkim Kościołem oraz "małym Kościołem" - rodziną - we wzajemnych relacjach.

Jak możecie zauważyć, Drodzy Bracia i Siostry, ta lekcja Chryzostoma o autentycznej obecności chrześcijańskiej wiernych świeckich w rodzinie oraz w społeczności pozostaje również dziś jak najbardziej aktualna. Módlmy się do Pana, aby uczynił nas wrażliwymi na nauczanie tego wielkiego Nauczyciela Wiary.

BENEDYKT XVI
Audiencja Generalna, 19 września 2007. Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka