Ogłoszenia duszpasterskie - 12 maja 2019 - Czwarta Niedziela Wielkanocna

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Jezus Chrystus wszedł do chwały zmartwychwstania przez krzyż. Chrześcijanin nie powinien sądzić, że zostanie mu oszczędzone doświadczenie niezrozumienia ze strony innych, a może nawet ucisku czy prześladowania. Jednak żadne tego rodzaju doświadczenia nie są w stanie nas odłączyć od Chrystusa. Wsłuchiwanie się w Jego słowo i trwanie w nim pozwoli nam zachować wierność w czasie próby.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Dzisiaj
    • Niedziela Dobrego Pasterza rozpoczyna kwartalne dni modlitw o powołania do służby w Kościele.
    • Kwesta proboszczowska po Mszach świętych na potrzeby utrzymania kościoła.
    • Na Mszy świętej o godz. 10.30 druga grupa dzieci komunijnych ze Szkoły Podstawowej Nr 17 przyjmie po raz pierwszy Komunię świętą. Biały Tydzień to uczestniczenie w Nabożeństwie majowym i w Mszy świętej.
  • Poniedziałek (13 maja) - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej.
  • Wtorek (14 maja)
    • Święto św. Macieja, apostoła.
    • Na Mszy świętej wieczornej, z powodu jubileuszu, będą rycerze Zakonu Jana Pawła II naszej koszalińskiej chorągwi i rycerze z chorągwi ze Słupska wraz ze swym kapelanem, ks. Lucjanem. Po Mszy świętej nabożeństwo do Jana Pawła II i ucałowanie relikwii.
  • Czwartek (16 maja)
    • Święto św. Andrzeja Boboli, prezbitera i męczennika, patrona Polski.
    • Młodzi w Duchu - to kontynuacja spotkań szesnastego dnia każdego miesiąca o godz. 19.00, w kościele Ducha Świętego. Ks. Piotr odpowiedzialny za te spotkanie wierzy w młodość Ducha, nie tylko u młodych, ale i starszych.
  • Sobota (18 maja)
    • 99 rocznica urodzin Jana Pawła II.
    • Rycerze Jana Pawła II zapraszają do Warszawy, do bazyliki Świętego Krzyża na uroczystą Mszę świętą - godz. 13.30.

 

Ogłoszenia rożne

  • Katolicka Szkoła im. Jana Pawła II zatrudni od września 2019 nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej, wychowawców świetlicy oraz bibliotekarza. Zgłoszenia kierować do Sekretariatu szkoły.
  • 23-28 czerwca - rekolekcje w Zakopanem dla młodzieży męskiej, szukającej życiowego powołania. W programie wyprawy górskie i zwiedzanie Krakowa. Zgłoszenia do 1 czerwca, tel. 505 421 400. Pozdrawia ks. Piotr Skiba.
  • 16 maja (czwartek), godz. 20.00, parafia Św. Wojciecha - Ks. Dariusz Wypych zaprasza osoby zainteresowane charyzmatem Ruchu "Światło-Życie" na kolejne spotkanie.
  • W sobotę (18 maja) o godz. 11.00 ks. Piotr zaprasza kandydatów, którzy w tym roku pragną przystąpić do sakramentu Bierzmowania - wszystkich, którzy byli w ostatnią sobotę.
  • 8-9 czerwca - Wspólnota Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym zaprasza na pielgrzymkę ogólnopolską do Częstochowy. Zapisy i informacje w Biurze parafii.
  • Rocznice Pierwszej Komunii Świętej z roku ubiegłego są przewidziane na 26 maja i 2 czerwca - o godz. 10.30. Dzieci, które miały uroczystość Pierwszej Komunii Świętej 27 maja ubiegłego roku, mają termin do wyboru - 26 maja lub 2 czerwca. Odpowiedzialni są katecheci.

 

Podziękowania

  • Pielgrzymom, którzy uczestniczyli w uroczystościach św. Józefa w Kaliszu.
  • Podziękowanie dla tych, którzy oficjalnie są zapisani na pozostawianie na parkingu parafialnym swoich samochodów (przy ulicy Staszica 36). Brama od tej strony, ze względu na szkołę, musi być zamykana. Ktokolwiek chciałby skorzystać z boisk w godzinach popołudniowych, może zgłosić się po pilota, do Biura parafii lub do zakrystii. W niedzielę i święta brama będzie otwarta od 8.00 do 19.00.

 

Na nowy tydzień wszystkim życzymy - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: Ks. Maciej Zachara MIC, Oremus - Okres Wielkanocny 2004.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

JUDASZ ISKARIOTA I MACIEJ

Drodzy Bracia i Siostry!

W galerii portretów apostołów, powołanych bezpośrednio przez Jezusa w czasie Jego ziemskiego życia, których przedstawianie kończymy dzisiaj, nie możemy pominąć tego, który wymieniany jest zawsze na ostatnim miejscu pośród Dwunastu. Chodzi o Judasza Iskariotę. Wraz z nim chcemy ukazać tego, który został wybrany, aby go zastąpić - Macieja.

Już samo imię Judasz wywołuje u chrześcijan instynktowną reakcję nagany i potępienia. Istnieją różne opinie co do znaczenia przydomku "Iskariota". Najwięcej zwolenników ma tłumaczenie go jako "człowiek z Keriot", nawiązujące do wioski, z której pochodził, położonej w pobliżu Hebronu i dwukrotnie wspominanej w Piśmie Świętym (Joz 15, 25; Am 2, 2). Inni interpretują go jako odmianę słowa sicarius, wskazującego na wojownika uzbrojonego w sztylet, zwany po łacinie sica. Jeszcze inni dopatrują się w tym przydomku zwykłej transkrypcji hebrajsko-aramejskiego rdzenia, oznaczającego: "ten, który miał Go wydać". To określenie występuje dwukrotnie w czwartej Ewangelii - po wyznaniu wiary przez Piotra (por. J 6, 71), a następnie podczas namaszczenia w Betanii (por. J 12, 4). Inne fragmenty mówią o mającej dokonać się zdradzie: "ten, który Go zdradzał". Na przykład, podczas Ostatniej Wieczerzy, po zapowiedzi zdrady (por. Mt 26, 25), a potem w chwili pojmania Jezusa (por. Mt 26, 46. 48; J 18, 2. 5). Natomiast przy wymienianiu Dwunastu mowa jest o zdradzie jako fakcie dokonanym: "Judasz Iskariota, który właśnie Go wydał" - tak mówi Marek (por. 3, 19); Mateusz (10, 4) i Łukasz (6, 16) posługują się podobnymi określeniami. Zdrada jako taka dokonała się w dwóch etapach: przede wszystkim w fazie przygotowania planu, kiedy to Judasz uzgadnia z nieprzyjaciółmi Jezusa cenę - trzydzieści srebrników (por. Mt 26, 14-16), a następnie podczas jego realizacji - pocałowanie Mistrza w Getsemani (por. Mt 26, 46- -50). W każdym razie Ewangeliści podkreślają wyraźnie, że Judaszowi przysługiwał w pełni tytuł apostoła: wielokrotnie jest o nim mowa jako o "jednym z Dwunastu" (Mt 26, 14. 47; Mk 14, 10. 20; Łk 22, 3; J 6, 71). Co więcej, Jezus zwracając się do apostołów i mówiąc właśnie o nim, dwa razy wyraża się "jeden z was" (Mt 26, 21; Mk 14, 18; J 6, 70; 13, 21). A Piotr powie o Judaszu: "zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu" (Dz 1, 17).

Chodzi więc o postać należącą do grupy tych, których Jezus wybrał sobie jako najbliższych towarzyszy i współpracowników. Rodzi to dwa pytania, gdy próbuje się wyjaśnić, co się wydarzyło. Po pierwsze, pytamy się, jak Jezus mógł wybrać tego człowieka i obdarzyć go zaufaniem. W istocie, pomijając wszystko inne, chociaż Judasz był faktycznie skarbnikiem grupy (por. J 12, 6 b; 13, 29 a), w rzeczywistości nazwany jest również "złodziejem" (J 12, 6 a). Wybór pozostaje tajemnicą, tym bardziej że Jezus wypowiada odnośnie do niego bardzo surowy sąd: "biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany" (Mt 26, 24). Tajemnica staje się jeszcze bardziej nieprzenikniona co do jego wiecznego przeznaczenia, bo wiemy, że Judasz "opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym i rzekł: 'Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną'" (Mt 27, 3-4). I chociaż później oddalił się, poszedł i się powiesił (por. Mt 27, 5), nie do nas należy ocena jego czynu, ale do Boga nieskończenie miłosiernego i sprawiedliwego.

Drugie pytanie dotyczy przyczyny takiego postępowania Judasza: dlaczego zdradził Jezusa? Istnieją w tej kwestii różne hipotezy. Niektórzy uważają za przyczynę jego zachłanność na pieniądze. Inni opowiadają się za wyjaśnieniami o charakterze mesjańskim: Judasz rozczarował się widząc, że Jezus nie włączał do swojego programu wyzwolenia politycznego i zbrojnego swego kraju. W rzeczywistości teksty ewangeliczne zwracają uwagę na inny aspekt: Jan mówi wyraźnie, że "diabeł (...) nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał" (13, 2). Podobnie pisze Łukasz: "Wtedy szatan wstąpił w Judasza, zwanego Iskariotą, który był jednym z Dwunastu" (Łk 22, 3). W ten sposób wykracza się poza uzasadnienia historyczne i za podstawę wyjaśnień przyjmuje się osobistą odpowiedzialność Judasza, który nieszczęśliwie uległ pokusie Złego. W każdym razie zdrada Judasza pozostaje tajemnicą. Jezus traktował go jako przyjaciela (por. Mt 26, 50), jednak zachęcając, by szedł za Nim drogą błogosławieństw, nie naruszał jego woli, nie chronił przed pokusami szatańskimi, szanując ludzką wolność.

Naprawdę wiele jest niegodziwości ludzkiego serca. Jedyny sposób zapobieżenia im polega na tym, by nie patrzeć na rzeczywistość w sposób tylko indywidualistyczny, autonomiczny, ale przeciwnie - by wciąż na nowo opowiadać się po stronie Jezusa, przyjmując Jego punkt widzenia. Powinniśmy się starać dzień po dniu żyć w pełnej komunii z Nim. Przypomnijmy sobie, że również Piotr chciał się Mu sprzeciwić, i temu, co Go czekało w Jerozolimie, ale otrzymał za to surową naganę: "nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku" (por. Mk 8, 32-33). Po swoim upadku Piotr wyraził skruchę i uzyskał przebaczenie oraz łaskę. Również Judasz żałował, ale jego żal przerodził się w rozpacz, i tak doszło do samounicestwienia. Jest to dla nas zachęta, by mieć zawsze na uwadze to, co mówi św. Benedykt na końcu zasadniczego, V rozdziału swojej Reguły: "Nigdy nie wątpić w Boże miłosierdzie". W rzeczywistości Bóg "jest większy niż nasze serca", jak mówi św. Jan (1 J 3, 20). Pamiętajmy więc o dwóch rzeczach. Po pierwsze, Jezus szanuje naszą wolność. Po drugie: Jezus oczekuje naszej gotowości do skruchy i nawrócenia. Jest pełen miłosierdzia i przebaczenia. Zresztą, gdy zastanawiamy się nad negatywną rolą, jaką odegrał Judasz, musimy postrzegać ją w szerszym kontekście wydarzeń, którymi kieruje Bóg. Zdrada Judasza doprowadziła do śmierci Jezusa, który przemienił straszliwą mękę w przestrzeń zbawczej miłości i ofiary złożonej z siebie Ojcu (por. Ga 2, 20; Ef 5, 2. 25). Słowo "zdradzić" jest odpowiednikiem greckiego słowa, które znaczy "wydać". Czasem jego podmiotem jest wręcz sam Bóg: to On z miłości "wydał" Jezusa za nas wszystkich (por. Rz 8, 32). W swym tajemniczym planie zbawczym Bóg traktuje niewybaczalny czyn Judasza jako okazję do całkowitego daru z Syna dla odkupienia świata.

Kończąc pragniemy wspomnieć również tego, który po Passze został wybrany w miejsce zdrajcy. W Kościele jerozolimskim było dwóch kandydatów, zaproponowanych przez wspólnotę, z których miano wybrać przez losowanie: "Józef, zwany Barsabą, z przydomkiem Justus, i Maciej" (por. Dz 1, 23). Właśnie ten ostatni został wybrany i "został dołączony do jedenastu Apostołów" (Dz 1, 26). O nim wiemy tylko tyle, że był świadkiem całej ziemskiej działalności Jezusa (por. Dz 1, 21-22), dochowując Mu wierności do końca. Do tej wielkiej wierności dołączyło się później Boże powołanie, by zajął miejsce Judasza, jakby dla zrekompensowania jego zdrady. Wyciągamy stąd ostatnią naukę: nawet jeśli w Kościele nie brakuje chrześcijan niegodnych i zdrajców, każdy z nas musi być przeciwwagą dla popełnianego przez nich zła przez składanie przejrzystego świadectwa Jezusowi Chrystusowi, naszemu Panu i Zbawicielowi.

Streszczenie katechezy w języku polskim, odczytane podczas audiencji generalnej:
Wspominamy dzisiaj postaci apostołów Judasza Iskarioty i Macieja. Judasz to ten, który zdradził Chrystusa. Za trzydzieści srebrników pocałunkiem w Getsemani wskazał Go arcykapłanom i starszym. Przez Chrystusa i pozostałych apostołów był zawsze traktowany jako jeden z ich grona. Chrystus powie wyraźnie: "jeden z was Mnie wyda" (Mt 26, 21). Rodzą się pytania: Dlaczego Pan Jezus, wiedząc o tym, wybrał tego człowieka i mu zaufał? Dlaczego Judasz zdradził swego Mistrza? Jedni odpowiadają, że był chciwy na pieniądze, inni, że był rozczarowany brakiem działań polityczno-militarnych ze strony Chrystusa na rzecz wyzwolenia ojczyzny. Św. Jan napisał, że było to działanie zła: "Wtedy szatan wstąpił w Judasza (...), który był jednym z Dwunastu" (Łk 22, 3).
Romano Guardini stwierdza, że Chrystus, cierpiąc na krzyżu, uczynił zdradę Judasza przestrzenią zbawczej miłości i oddania siebie Ojcu. Po zmartwychwstaniu Pana Jezusa na miejsce Judasza, poprzez losowanie, do grona apostołów włączono św. Macieja. Niewiele o nim wiemy oprócz tego, co mówią Dzieje Apostolskie, że był jednym z tych, którzy przez cały czas towarzyszyli Jezusowi w okresie Jego publicznej działalności. Niech doświadczenie apostołów, o których dzisiaj mówimy, uwrażliwia nas na potrzebę świadczenia o Chrystusie w świecie, w którym także współcześnie zdarzają się zdrady i niegodziwe czyny chrześcijan.

BENEDYKT XVI

Audiencja generalna, 18 października 2006.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka