Ogłoszenia duszpasterskie - 5 maja 2019 - Trzecia Niedziela Wielkanocna

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Umiłowany uczeń widzi sercem i w jednej chwili rozpoznaje Pana; wrażliwy przyjaciel. Piotr, jak to i wcześniej bywało, choć jeszcze nie widzi, to jednak na słowo Jana spieszy ku Jezusowi; żarliwy i porywczy. Jeden uczeń potrzebny drugiemu. Dla gminy chrześcijańskiej założonej później przez św. Jana Apostoła on właśnie będzie wzorem ucznia Jezusa. Natomiast dla Ewangelisty Mateusza doskonałym typem ucznia Jezusa będzie Piotr. Każdy z nich jest inny, ale razem stanowią jedność i bogactwo Kościoła. Najważniejsza jest miłość i tylko ona jest w stanie urzeczywistniać królestwo Boże.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Dzisiaj
    • Niedziela Biblijna rozpoczyna XI Ogólnopolski Tydzień Biblijny. Jednocześnie dzisiaj przypada III Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego. Zachęcamy w mieszkaniach, rodzinnie, znaleźć czas, aby czytać i słuchać Ewangelię św. Jana.
    • Podczas Mszy świętej o godz. 10.30 uroczysta Pierwsza Komunia Święta dla dzieci ze Szkoły Katolickiej.
    • W miesiącu maju nabożeństwo rocznych Wypominek będzie o godz. 16.15.
    • W maju zawsze o godz. 17.30 - nabożeństwo majowe.
  • Poniedziałek (6 maja) - Święto świętych Apostołów Filipa i Jakuba
  • Środa (8 maja) - Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika, Głównego Patrona Polski.

 

BENEMERENTI - DOBRZE ZASŁUŻONYM

W niedzielę 5 maja, podczas Mszy Świętej o godz. 9.00, odprawionej przez biskupa Pawła Cieślika, dwaj nasi parafianie - Ryszard Soroko i Antoni Pachana otrzymali medale papieskie Benemerenti, za zasługi dla Kościoła. Obaj są wszystkim dobrze znani. Ryszard Soroko jest emerytowanym wojewódzkim dyrektorem geodezji, prezesem Klubu Inteligencji Katolickiej, Nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej. Jest wdowcem, należy do wspólnoty Sybiraków. Antoni Pachana, ministrant od wczesnego dzieciństwa, z zawodu kolejarz, odpowiedzialny za duszpasterstwo kolejarzy, żonaty, jest również Nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej.

Benemerenti – odznaczenie honorowe ustanowione przez papieża Grzegorza XVI w 1832 roku, przyznawane za długoletnie i wyjątkowe zasługi dla Kościoła katolickiego, oddane wraz z rodzinami i społecznościami. W 1925 roku przyjęto, że medal będzie przyznawany w dowód uznania dla osób zasłużonych w służbie Kościoła, zarówno cywilnych jak i wojskowych, świeckich i duchownych. Medal jest złotym krzyżem w kształcie karo, na rewersie widnieje słowo Benemerenti (pol. Dobrze zasłużonym) na tle godła Watykanu (tiary i skrzyżowanych kluczy). W awersie medalu dla wojskowych widnieje popiersie papieża, a medalu dla osób cywilnych sylwetka Chrystusa. Wstążka orderowa jest w barwach papieskich.

 

Ogłoszenia rożne

  • Katolicka Szkoła im. Jana Pawła II zatrudni od września 2019 nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej, wychowawców świetlicy oraz bibliotekarza. Zgłoszenia kierować do Sekretariatu szkoły.
  • Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zwróciła się z prośbą o upowszechnienie informacji o systemie nieodpłatnej pomocy prawnej. Udzielanie takiej pomocy odbywa się w punktach wyznaczonych przez powiat. Jeśli tylko otrzymamy bliższą informację, natychmiast poinformujemy.
  • Biskup ordynariusz Edward Dajczak serdecznie zaprasza członków Żywego Różańca z całej diecezji i wszystkich, którym bliska jest modlitwa różańcowa, do udziału w VII Diecezjalnej Pielgrzymce Żywego Różańca do Skrzatusza - 11 maja 2019. Zapisy w Biurze parafii.
  • Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym zaprasza na pielgrzymkę ogólnopolską do Częstochowy w dniach 8-9 czerwca. Zapisy i informacje w Biurze parafii.
  • W sobotę 11 maja o godz. 11.00 ks. Piotr zaprasza wszystkich kandydatów, którzy w tym roku pragną przystąpić do sakramentu Bierzmowania, na spotkanie w salce św. Józefa. Obecność wszystkich kandydatów jest obowiązkowa.
  • Rekolekcje dla osób z problemem alkoholowym i ich rodzin w dniach 18-19.05.2019 w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym. Zapisy: tel. 603 118 300.
  • Ksiądz proboszcz informuje, że w pierwszą niedzielę miesiąca, a więc dzisiaj, nie będzie kwesty na potrzeby kościoła. Odbędzie się za tydzień.

 

Podziękowania

  • Za otrzymane życzenia: od Władz Miasta, Kuratorium, Hospicjum, bardzo wielu osób i rodzin, od kapłanów, którzy w naszej parafii kiedyś pracowali, dyrekcji szkół, dyrekcji szkół, przedszkoli, od wielu instytucji Koszalina, Stoisławia, Sianowa i wielu innych.
  • Panom Kościelnym i tym, którzy pomagali w zbudowaniu Cienmicy i symbolicznego Grobu Pańskiego - serdeczne Bóg zapłać!

 

Serdecznie wszystkich wiernych pozdrawiamy - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: O. Andrzej Kuśmierski OP, Oremus kwiecień/maj 2007.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

LIST JANA PAWŁA II Z OKAZJI 750-LECIA KANONIZACJI ŚW. STANISŁAWA BISKUPA

Do Archidiecezji Krakowskiej i Kościoła w Polsce

Beatum Stanislaum episcopum digne Sanctorum Catalogo duximus ascribendum. "Uznaliśmy za godne onego błogosławionego biskupa Stanisława wpisać do Katalogu Świętych" - tymi słowami, 17 września 1253 roku, mój czcigodny poprzednik, papież Innocenty IV potwierdzał akt kanonizacji krakowskiego Męczennika, nakazując równocześnie, aby jego pamięć była czczona każdego roku w dniu 8 maja. Kościół w Polsce z niegasnącą radością i pobożnością wypełniał ten nakaz, oddając cześć świętemu Patronowi całego Narodu. W tym roku, w którym przypada 750-lecie jego kanonizacji, czyni to w sposób szczególnie uroczysty. Z całego serca pragnę zatem przyłączyć się do obchodów tego jubileuszu i dać wyraz mojej jedności z duchowieństwem i wiernymi Kościoła w Krakowie i w całej Polsce, którzy gromadzą się u grobu św. Stanisława, aby wielbić Boga za wszelkie łaski, jakich na przestrzeni wieków zaznawał Naród polski za jego przyczyną.

Pamięć pasterzowania św. Stanisława na stolicy krakowskiej, które trwało zaledwie siedem lat, a zwłaszcza pamięć jego śmierci, nieustannie towarzyszyła w ciągu wieków dziejom Narodu i Kościoła w Polsce. A w tej zbiorowej pamięci święty Biskup Krakowa pozostawał jako patron ładu moralnego i ładu społecznego w naszej Ojczyźnie.

Jako Biskup i Pasterz głosił naszym praojcom wiarę w Boga, zaszczepiał w nich zbawczą moc Męki i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa przez Chrzest święty, Bierzmowanie, Pokutę i Eucharystię. Uczył ładu moralnego w rodzinie opartej na sakramentalnym małżeństwie. Uczył ładu moralnego w Państwie, przypominając nawet królowi, że w swym postępowaniu musi się liczyć z niezmiennym Prawem Boga samego. Bronił wolności, która jest podstawowym prawem każdego człowieka i którego bez przyczyny żadna władza nie może nikomu odbierać bez pogwałcenia porządku ustanowionego przez samego Boga. U początku naszych dziejów Bóg, Ojciec ludów i narodów, ukazał nam przez tego świętego Patrona, że ład moralny, poszanowanie Bożego Prawa oraz słusznych praw każdego człowieka, jest podstawowym warunkiem bytu i rozwoju każdego społeczeństwa.

Historia uczyniła św. Stanisława również patronem narodowej jedności. Kiedy w 1253 roku Polacy doczekali się kanonizacji pierwszego syna swojej ziemi, Polska boleśnie doświadczała podziału dzielnicowego. I właśnie ta kanonizacja wzbudziła w książętach z pozostającego u władzy rodu Piastów potrzebę zgromadzenia się w Krakowie, aby przy grobie św. Stanisława i w miejscu jego męczeństwa dzielić wspólną radość z wyniesienia Rodaka na ołtarze Kościoła powszechnego. Wszyscy widzieli w nim swego patrona i pośrednika przed Bogiem. Wiązali z nim nadzieje na lepszą przyszłość Ojczyzny. Z legendy, która głosiła, że posiekane podczas zabójstwa ciało Stanisława miało się na nowo zrosnąć, rodziła się nadzieja, że Polska piastowska przezwycięży dynastyczne rozbicie i wróci jako państwo do trwałej jedności. W tej nadziei od czasu kanonizacji obrano świętego Biskupa Krakowa na głównego Patrona Polski i Ojca Ojczyzny.

Jego relikwie złożone w katedrze wawelskiej doznawały religijnej czci ze strony całego Narodu. Cześć ta nabrała nowego znaczenia w czasach rozbiorów, kiedy spoza kordonów, zwłaszcza ze Śląska, przybywali tutaj Polacy, aby zbliżyć się do tych relikwii, które przypominały o chrześcijańskiej przeszłości niepodległej Polski. Jego męczeństwo stało się świadectwem duchowej dojrzałości naszych praojców i nabrało szczególnej wymowy w dziejach Narodu. Jego postać była symbolem jedności budowanej już nie w oparciu o terytorium niepodległego państwa, ale o nieprzemijalne wartości i duchową tradycję stanowiącą fundament narodowej tożsamości.

Patronował św. Stanisław również zmaganiom między życiem a śmiercią Ojczyzny w czasie II wojny światowej, której koniec na naszej ziemi łączy się z jego majowym świętem. Z wyżyn nieba uczestniczył w doświadczeniach Narodu, w jego cierpieniach i nadziei. W trudnych czasach powojennej odbudowy Kraju i ucisku ze strony wrogich ideologii Naród, wsparty jego wstawiennictwem, odnosił zwycięstwa i podejmował wysiłki w kierunku społecznej, kulturalnej i politycznej odnowy. Św. Stanisław od wieków był uznawany za rzecznika prawdziwej wolności i nauczyciela twórczego łączenia lojalności w stosunku do Ojczyzny ziemskiej i wierności Bogu i Jego Prawu — tej syntezy, jaka dokonuje się w duszy każdego wierzącego.

W liście na 700-lecie kanonizacji Papież Pius XII napisał o nim: "Ludowi waszemu został dany Pasterz, który oddał życie za owce, broniąc chrześcijańskiej wiary i obyczajów, a w ten sposób posiane ziarna Ewangelii przez swoją krew uczynił jeszcze bardziej urodzajnymi. Tym wyróżnił się Biskup Krakowski, że oddając się Boskiej Opatrzności, ukazał świetlany przykład chrześcijańskiej mocy. Św. Stanisław, odznaczający się głęboką pobożnością względem Boga i miłością względem bliźniego, nie miał nic słodszego nad sprawowanie troski o powierzoną sobie owczarnię i niczego bardziej nie pragnął do końca swego żywota, jak tego, by jak najdoskonalej odtworzyć w sobie obraz Boskiego Pasterza". Przytaczam te słowa, aby wskazać dzisiejszym Pasterzom - Biskupom i Kapłanom — wzór do naśladowania. I dziś bowiem potrzeba odwagi w przekazywaniu i obronie świętego depozytu wiary, a równocześnie tej miłości Boga, która objawia się w nieustannej trosce o człowieka, o każde dziecko Boże narażone na przeciwności, które zdają się gasić światło nadziei na zwycięstwo prawdy, dobra i piękna, na lepszą przyszłość w doczesnej rzeczywistości i na wieczne szczęście w Bożym królestwie. Niech przykład ofiarnej miłości św. Stanisława zawsze przyświeca Pasterzom Kościoła w Polsce.

Stanisław ze Szczepanowa stał się natchnieniem dla wielu świętych i błogosławionych na naszej polskiej ziemi. Istnieje głęboka więź duchowa pomiędzy postacią tego wielkiego Patrona Polski i tyloma świętymi i błogosławionymi, którzy tak wiele dobra i świętości wnieśli w dzieje naszej Ojczyzny. Znakiem tej więzi jest zwyczaj niesienia relikwii polskich świętych podczas procesji na Skałkę. W krakowskim Biskupie odnajdywali oni przykład heroizmu wiary, nadziei i miłości, który jest realizowany na co dzień i przybiera kształt heroizmu dnia powszedniego. Ten łańcuch świętości, którego pierwszym ogniwem na polskiej ziemi jest św. Stanisław, nie może zostać przerwany. Trzeba, abyśmy wszyscy, synowie polskiej ziemi, poczuli się odpowiedzialni za jego przedłużanie i byśmy przekazali go przyszłym pokoleniom jako najcenniejszy skarb. Oto wyzwanie, jakie dziś stawia św. Stanisław wszystkim wiernym: wzrastajcie w świętości! Budujcie dom własnego życia w oparciu o skałę łaski Bożej, nie szczędząc wysiłków, aby jego trwałość zasadzała się na wierności Bogu i Jego przykazaniom.

Św. Stanisław świadczy wymownie, że w Jezusie Chrystusie człowiek powołany jest do zwycięstwa. Niech to zwycięstwo dobra nad złem, miłości nad nienawiścią, jedności nad podziałami stanie się udziałem wszystkich Polaków. Modlę się, aby duchowni i wierni świeccy w Polsce coraz bardziej stawali się świętymi i by przekazywali dziedzictwo świętości nowym pokoleniom w trzecim tysiącleciu.

Cały ten rok Kościół w Polsce pragnie przeżywać jako rok św. Stanisława. Dlatego też postanowiłem, aby jubileusz 750-lecia jego kanonizacji związać z możliwością uzyskania łaski odpustu zupełnego na zwyczajnych warunkach podczas nawiedzenia jego grobu w katedrze na Wawelu oraz miejsca śmierci w kościele na Skałce.

Tym, którzy z tego daru zechcą skorzystać i wszystkim czcicielom św. Stanisława w Polsce i na świecie z serca udzielam mojego Apostolskiego Błogosławieństwa.

JAN PAWEŁ II

Watykan, 8 maja 2003 roku.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka