Ogłoszenia duszpasterskie - 21 kwietnia 2019 - Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Najpierw cisza sobotniego poranka, kiedy to Jezus zstępuje do otchłani, dalej wigilijne nocne czuwanie, aż po radość płynącą z paschalnego światła... Jezus zmartwychwstał! Ostatnie słowo należy do życia, do miłości, do Jezusa. Przez chrzest należymy do Niego, a więc nosimy w sobie Jego życie, całą Jego historię, Jego drogę. Niech ta noc paschalna sprawi, że staniemy się świadkami zmartwychwstałego Pana! Nieśmy Jego światło wszędzie tam, gdzie panuje ciemność, nadzieję tam, gdzie czai się rozpacz, i miłość tam, gdzie wciąż jeszcze do głosu dochodzi nienawiść. Jezus żyje! Ostatnie słowo należy do Niego.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Dzisiaj Msze święte w układzie niedzielnym.
  • Poniedziałek (22 kwietnia) rozpoczyna Oktawę Wielkanocy, która będzie trwała do przyszłej niedzieli. W związku z tym w piątek nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.
  • Uroczystość św. Wojciecha, która przypada na 23 kwietnia jest przeniesiona na 30 kwietnia.
  • Czwartek (25 kwietnia) - 10. rocznica święceń biskupich biskupa Krzysztofa Zadarki. Polecamy go naszym modlitwom.
  • Niedziela (28 kwietnia) - Niedziela Miłosierdzia Bożego.
    • Na Rynku Staromiejskim, o godz. 15.00 będzie odmawiana koronka do Miłosierdzia Bożego. Można w niej wziąć udział.
    • Święto patronalne Caritas. O godz. 18.00 na refektarzu plebanii spotkanie z zarządem Caritas parafialnej.
    • O godz. 19.00 w sali św. Józefa (nr 66) spotkanie z osobami, które zapisały się na parkowanie swoich samochodów na parkingu parafialnym przy ul. Staszica 36. Spotkanie obowiązkowe.
    • Siostry Szensztackie, które odbudowują Górę Chełmską Górę, po Mszach świętych będą kwestować na ten cel.

 

Podziękowania

  • W Wielkim Tygodniu rekolekcje dla młodzieży z Liceum nr 6 i dawnej Budowlanki głosił ks. Remigiusz wespół z Siostrami z Lipia.
  • Czas Wielkiego Tygodnia to przede wszystkim spowiedź. W tradycji parafialnej jest ona w pierwszych trzech dniach od 7.00 do 20.00 a w kolejnych trzech dniach od 7.00 do północy. Podziękowania składam ks. Piotrowi, ks. Dariuszowi, ks. Przemysławowi, ks. Franciszkowi, ks. Remigiuszowi - za podjęcie dyżurów w konfesjonałach.
  • Także w Wielki Czwartek, w Wielki Piątek i w Wielka Sobotę ceremonie liturgiczne przygotowywali: ks. Piotr, ks. Przemysław i i ks. Dariusz oraz duża grupa świeckich: ministrantów, lektorów, kantorów (pani Iwonka Barczak o jej chórek), chór parafialny, organista Krzysztof, osoby, które przygotowały procesję rezurekcyjną - pani katechetka Wioletta Molenda z dziećmi do sypania kwiatków, panowie dźwigający chorągwie. Ponadto podziękowanie wiernym za obecność.
  • Wielki Tydzień - to także czas charytatywny. Odwiedzanie chorych, lekarstwa, pampersy oraz żywność. Pani Wioletta Molenda z Zespołem, kwestowali w różnych placówkach handlowych, wierni dary składali w koszach przygotowanych w kościele, szkoła katolicka, która systematycznie w ciągu roku zasila te kosze. Wszyscy zapisani do pomocy żywieniowej - pomoc otrzymali.

 

Ogłoszenia rożne

  • 4 maja 2019 - Pielgrzymka do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Są jeszcze wolne miejsca. Kontakt 783 314 999 lub w kancelarii parafialnej.
  • Caritas Polska zachęca do obejrzenia koncertu Wielkanocnego "Polska Pomaga", który będzie transmitowany na żywo 28 kwietnia o godz. 20.05 w TVP2 oraz w radiowej Dwójce.

 

Na nowy tydzień życzymy - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: O. Przemysław Ciesielski OP, Łukasz Kubiak OP, Oremus, Wielki Post i Triduum Paschalne 2004.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

ZMARTWYCHWSTANIE CHRYSTUSA GŁÓWNĄ PRAWDĄ CHRZEŚCIJAŃSTWA

Drodzy Bracia i Siostry!

Et resurrexit tertia die secundum Scripturas — I zmartwychwstał trzeciego dnia, jak oznajmia Pismo. Odmawiając w każdą niedzielę Credo, ponawiamy nasze wyznanie wiary w zmartwychwstanie Chrystusa, w zdumiewające wydarzenie, stanowiące główną prawdę chrześcijaństwa. W Kościele pojmujemy wszystko w świetle tej wielkiej tajemnicy, która odmieniła bieg dziejów i która uobecnia się w każdej celebracji eucharystycznej. Istnieje jednak okres liturgiczny, w którym ta główna rzeczywistość wiary chrześcijańskiej wraz z jej bogactwem doktrynalnym i niewyczerpaną żywotnością ukazywana jest wiernym w sposób bardziej intensywny, by ją wciąż na nowo odkrywali i coraz wierniej przeżywali: jest to okres wielkanocny. Co roku w czasie "najświętszego Triduum Chrystusa, który został ukrzyżowany, umarł i zmartwychwstał" - jak mówi św. Augustyn - w klimacie modlitwy i pokuty Kościół przeżywa ostatnie etapy ziemskiego życia Jezusa: skazanie Go na śmierć, dźwiganie krzyża na wzgórze Kalwarii, Jego ofiarę za nasze zbawienie i złożenie Go do grobu. Następnie "trzeciego dnia" Kościół przeżywa na nowo Jego zmartwychwstanie: jest to Pascha, przejście Jezusa ze śmierci do życia, w którym spełniają się do końca starodawne proroctwa. Cała liturgia okresu wielkanocnego głosi pewność i radość Chrystusowego zmartwychwstania.

Drodzy bracia i siostry, powinniśmy nieustannie odnawiać naszą zażyłość z Chrystusem, który dla nas umarł i zmartwychwstał: Jego Pascha jest również naszą Paschą, ponieważ w zmartwychwstałym Chrystusie dana jest nam pewność naszego zmartwychwstania. Wieść o Jego powstaniu z martwych nie przedawnia się, a Jezus jest zawsze żywy; żywa jest też Jego Ewangelia. "Wiarą chrześcijan - zauważa św. Augustyn - jest zmartwychwstanie Chrystusa". Dzieje Apostolskie mówią o tym wyraźnie: "Bóg uwierzytelnił Jezusa wobec wszystkich ludzi przez wskrzeszenie Go z martwych" (por. 17, 31). Nie wystarczyła bowiem śmierć, aby wykazać, że Jezus naprawdę jest Synem Bożym, oczekiwanym Mesjaszem. Iluż ludzi na przestrzeni dziejów poświęciło swoje życie sprawie, którą uważało za słuszną, i poniosło śmierć! I pozostają martwi. Śmierć Pana ukazuje ogromną miłość - On nas umiłował aż do złożenia siebie w ofierze za nas; lecz jedynie Jego zmartwychwstanie stanowi "przekonujący dowód", daje pewność, że to, co On głosi, jest prawdą odnoszącą się również do nas, po wszystkie czasy. Wskrzeszając Go z martwych, Ojciec otoczył Go chwałą. Oto co pisze św. Paweł w Liście do Rzymian: "Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie" (10, 9).

Ważne jest, by potwierdzić tę podstawową prawdę naszej wiary, której prawda historyczna jest bogato udokumentowana, pomimo że dzisiaj, podobnie jak w przeszłości, nie brakuje ludzi, którzy na różne sposoby podają ją w wątpliwość czy wręcz jej zaprzeczają. Osłabienie wiary w zmartwychwstanie Jezusa powoduje osłabienie świadectwa wierzących. Jeżeli bowiem zanika w Kościele wiara w zmartwychwstanie, wszystko zamiera, wszystko się rozpada. I przeciwnie, przyjęcie umysłem i sercem umarłego i zmartwychwstałego Chrystusa zmienia życie i oświeca całą egzystencję ludzi i narodów. Czyż to nie pewność, że Chrystus zmartwychwstał, daje odwagę, profetyczną śmiałość i wytrwałość męczennikom we wszystkich epokach? Czyż to nie spotkanie z żywym Jezusem prowadzi do nawrócenia i budzi fascynację tak wielu ludzi, którzy od początków chrześcijaństwa zostawiają wszystko, by pójść za Nim i oddać swoje życie na służbę Ewangelii? "A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał - mówił Apostoł Paweł - daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także nasza wiara" (por. 1 Kor 15, 14). Ale On zmartwychwstał!

Orędzie, które w tych dniach często słyszymy, brzmi następująco: Jezus zmartwychwstał, żyje i możemy Go spotkać. Tak jak Go spotkały kobiety, które rankiem trzeciego dnia, następnego po szabacie, udały się do grobu; tak jak Go spotkali uczniowie, zaskoczeni i wstrząśnięci tym, co im opowiedziały kobiety; podobnie jak spotkało Go wielu innych świadków w następnych dniach po Jego zmartwychwstaniu. Również po swoim wniebowstąpieniu Jezus pozostał pośród swoich przyjaciół, jak zresztą obiecał: "A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28, 20). Pan jest z nami, ze swoim Kościołem, aż do końca czasów. Oświeceni przez Ducha Świętego, członkowie pierwotnego Kościoła zaczęli głosić orędzie paschalne otwarcie i bez lęku. Orędzie to, przekazywane z pokolenia na pokolenie, dotarło aż do nas i co roku w okresie wielkanocnym rozbrzmiewa z wciąż nową mocą.

Szczególnie podczas oktawy Wielkanocy liturgia zachęca nas do osobistego spotkania ze Zmartwychwstałym i do rozpoznania w wydarzeniach historycznych oraz w naszym codziennym życiu Jego ożywiającego działania. Na przykład dzisiaj, w środę, jest nam przypomniana wzruszająca scena z dwoma uczniami z Emaus (por. Łk 24, 13-35). Po ukrzyżowaniu Jezusa pogrążeni w smutku i rozczarowani powracali niepocieszeni do domu. W drodze rozmawiali ze sobą o tym, co wydarzyło się w tamtych dniach w Jerozolimie. Wtedy zbliżył się do nich Jezus, zaczął z nimi rozmawiać i ich pouczać: "O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?" (Łk 24, 25-26). Następnie, zaczynając od Mojżesza i poprzez wszystkich proroków, wyjaśniał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Nauczanie Chrystusa - wyjaśnienie proroctw - było dla uczniów z Emaus jakby nieoczekiwanym, jasnym i pocieszającym objawieniem. Jezus dał nowy klucz do odczytania Biblii i wszystko wówczas wydawało się jasne, ukierunkowane właśnie na tę chwilę. Urzeczeni słowami nieznanego wędrowca, poprosili Go, by pozostał z nimi na wieczerzę. On przyjął zaproszenie i usiadł z nimi do stołu. Oto co mówi ewangelista Łukasz: "Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im" (Łk 24, 30). I właśnie w tym momencie otwarły się oczy dwom uczniom i rozpoznali Go, "lecz On zniknął im z oczu" (Łk 24, 31). A oni, pełni zdumienia i radości, mówili do siebie: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?" (Łk 24, 32).

Przez cały rok liturgiczny, a szczególnie w Wielkim Tygodniu i w oktawie Wielkanocy Pan towarzyszy nam w drodze i wyjaśnia Pisma, sprawia, że możemy pojąć tę tajemnicę: wszystko mówi o Nim. A to powinno rozpalać także nasze serca, otwierać nam oczy. Pan jest z nami, pokazuje nam prawdziwą drogę. Podobnie jak dwaj uczniowie rozpoznali Jezusa po łamaniu chleba, tak i dzisiaj również my przy łamaniu chleba rozpoznajemy Jego obecność. Uczniowie z Emaus rozpoznali Go i przypomnieli sobie chwile, gdy Jezus łamał chleb. Łamanie chleba przywodzi nam na pamięć pierwszą Eucharystię sprawowaną w kontekście Ostatniej Wieczerzy, podczas której Jezus połamał chleb i w ten sposób antycypował swoją śmierć i zmartwychwstanie, dając uczniom samego siebie. Jezus łamie chleb również z nami i dla nas, staje się dla nas obecny w świętej Eucharystii, daje nam samego siebie i otwiera nasze serca. Również i my w świętej Eucharystii i w spotkaniu z Jego słowem możemy spotkać i poznać Jezusa przy tym podwójnym Stole — Słowa oraz konsekrowanego Chleba i Wina. W ten sposób w każdą niedzielę wspólnota przeżywa na nowo Paschę Pana i przejmuje od Zbawiciela Jego testament miłości i braterskiej służby.

Drodzy bracia i siostry, niech radość tych dni jeszcze bardziej umocni naszą wierną więź z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Chrystusem. Pozwólmy zwłaszcza, aby zafascynowało nas Jego zmartwychwstanie. Niech Maryja pomoże nam być zwiastunami światła i radości paschalnej dla tylu naszych braci. Jeszcze raz składam wszystkim serdeczne życzenia radosnych świąt wielkanocnych.

BENEDYKT XVI

Audiencja generalna w oktawie Wielkanocy - 26 marca 2008 roku.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka