Ogłoszenia duszpasterskie - 14 października 2018 - XXVIII Niedziela Zwykła

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego. Wielbłąd nie zmieści się w uchu igielnym. Nie zaznają smaku życia wiecznego ci, którzy z niczego nie chcą zrezygnować i chcą posiąść królestwo Boże w taki sam sposób, w jaki posiada się kolejne rzeczy. Któż więc może się zbawić? U Boga wszystko jest możliwe. Jedynie w Nim warto złożyć nadzieję, jedynie On nie tylko spełnia obietnice, ale nadto daje wiele więcej.

 

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Wspomnienia liturgiczne
    • Poniedziałek (15 października) - Wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła.
    • Wtorek (16 października) - Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej.
    • Środa (17 października) - Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika.
    • Czwartek (18 października) - Święto św. Łukasza, ewangelisty.
    • Piątek (19 października) - wspomnienie św. Pawła od Krzyża, prezbitera.
    • Sobota (20 października) - Wspomnienie św. Jana Kantego, prezbitera.
  • Dzisiaj
    • Kaplica adoracji zaprasza na chwilę zadumy wobec Najświętszego Sakramentu. Kaplica jest otwarta od 7.30 do 17.00.
    • Na godz. 15.00 do kościoła przychodzą dzieci ze szkoły nr 17 wraz z rodzicami, przygotowujące się do Pierwszej Komunii Świętej. Poświęcenie różańców.
    • O godz. 16.30 zaproszena jest młodzież, kandydaci do sakramentu Bierzmowania, wraz z rodzicami, z klas ósmych, trzecich gimnazjalnych oraz pierwszych klas szkół średnich. Do przyjęcia sakramentu przygotowuje ks. Piotr i w tym celu zaprasza po Mszy świętej na spotkanie w sali św. Józefa.
    • O godz. 18.00 Msza święta akademicka - inauguracja nowego roku akademickiego oraz otwarcie i poświęcenie domu studenckiego w naszej zabudowie przykościelnej.
    • XVIII Dzień Papieski, któremu towarzyszy hasło "Promieniowanie ojcostwa". W tym dniu we wszystkich kościołach jest przeprowadzana zbiórka pieniędzy na stypendia z Fundacji Nowego Tysiąclecie. Tradycyjne w tym dniu "kremówki papieskie" od godz. 7.00 rano.
    • Nie będzie w październiku zbiórki Caritas parafialnej.
  • Poniedziałek (15 października)
    • Po raz trzeci ks. Piotr Kozłowski z grupą Odnowy w Duchu Świętym Veni Creator zapraszają wszystkich (niezależnie od wieku) na Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy. Celem rekolekcji jest przypomnienie najważniejszych prawd wiary, pogłębienie relacji z Bogiem, odpowiedż na nurtujące nas pytania. Temat konferencji: "Jezus, który mnie zbawił".
    • W tym dniu będzie można skorzystać ze spowiedzi generalnej.
  • Wtorek (16 października) - Wspomnienie św. Jadwigi Śląskiej. 11 rocznica śmierci biskupa Ignacego Jëża.
  • Czwartek (18 października) - Wspomnienie św. Łukasza - Patronalne święto Służby Zdrowia.
  • Piątek (19 października) - po wieczornej Mszy świętej spotkanie ks. Piotra z młodzieżą zorganizowaną we wspólnocie Oazowej.
  • Sobota (20 października) - "Młodzi w Duchu" - comiesięczne spotkanie w naszym kościele (szesnastego dnia każdego miesiąca), od godz. 19.30 do 21.00. Start w najbliższy wtorek (16 października) - 40 lat po wyborze na papieża biskupa z Polski, Karola Wojtyły. Ks. biskup ordynariusz Edward pragnie, żeby te spotkania były w kościele, w którym papież modlił się i przed którym odprawił uroczystą Mszę Świętą dla 300 tys. osób. Liczymy na wiernych ze wszystkich parafii Koszalina, wszystkich stanów, i grup politycznych.
  • Trwają zapisy do sakramentu Pierwszej Komunii Świętej i sakramentu Bierzmowania (klasy siódme). Zawsze w biurze parafii w godz. 8.00-15.00, w poniedziałki i piątki dodatkowo w godz. 19.00-20.00.

 

Ogłoszenia różne

  • Zapisy na lektoraty języka niemieckiego i angielskiego. Zawsze w biurze parafii w godz. 8.00-15.00, w poniedziałki i piątki dodatkowo w godz. 19.00-20.00.
  • Informacja dla emerytów. Bezpłatne porady prawne: ZR NSZZ Solidarność, ul. Zwycięstwa 7/9. środy godz. 12.00-14.00.
  • Klub Inteligencji Katolickiej (KIK) przygotowuje do oceny prace dzieci i młodzieży uczestniczących w konkursie "Mój kościół na Pomorzu". Już kolejny rok konkurs cieszy się olbrzymią popularnością w całej diecezji. Ilość nadesłanych prac jest z roku na rok większa i doszła już do ponad tysiąca. W kościele robimy wystawę, którą trzeba obejrzeć.
  • Na cmentarzu w Koszalinie mamy parafialna kwaterę śp. Kapłanów. Spoczywa tam ich już pięciu. Wszyscy pracowali jako emeryci w naszej parafii. Do tej pory opiekę nad kwaterą sprawowała młodzież Katolickiej Szkoły, nauczyciele Katolickiej szkoły i pracownicy świeccy parafii. Pytam wiernych, kto zechciałby przez przynajmniej jeden rok pełnić rolę opiekunów grobów kapłańskich? Wszelkie koszty związane z czyszczeniem płyt grobowych, kupno zniczy oraz kwiatów, są oczywiście regulowane. Zgłoszenia w biurze parafii.

 

Komentarz do czytań: O. Tomasz Zamorski OP, Oremus, październik 2006.

 

Na nowy tydzień wszystkim życzymy łaski zdrowia - Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

Św. IGNACY ANTIOCHEŃSKI

Drodzy Bracia i Siostry!

Tak jak w ubiegłą środę, również dzisiaj omawiamy wielkie postaci rodzącego się Kościoła. W zeszłym tygodniu mówiliśmy o papieżu Klemensie I, trzecim następcy św. Piotra. Dzisiaj zajmiemy się św. Ignacym, który był trzecim biskupem Antiochii, od roku 70 do męczeńskiej śmierci w 107 roku. W tamtych czasach Rzym, Aleksandria i Antiochia były trzema wielkimi metropoliami cesarstwa rzymskiego. Sobór Nicejski mówi o trzech "prymatach" - o prymacie Rzymu, ale w pewnym sensie również Aleksandria i Antiochia miały swój prymat. Św. Ignacy był biskupem Antiochii, która dzisiaj znajduje się na terytorium Turcji. Jak wiemy z Dziejów Apostolskich, właśnie w Antiochii powstała żywa wspólnota chrześcijańska; jej pierwszym biskupem był apostoł Piotr - jak podaje tradycja - i tam "po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami" (Dz 11, 26). Historyk z IV wieku Euzebiusz z Cezarei poświęca cały rozdział swojej Historii Kościoła życiu i pismom Ignacego (3, 36). "Z Syrii - pisze - Ignacy został wysłany do Rzymu, gdzie miał być rzucony na pożarcie dzikim zwierzętom z powodu świadectwa, jakie złożył Chrystusowi. Gdy surowo strzeżony przez strażników (których w swoim Liście do Rzymian, 5, 1, nazywa "dziesięcioma lampartami") odbywał swą podróż przez Azję, w poszczególnych miastach, w których się zatrzymywał, kazaniami i przestrogami umacniał Kościoły; napominał zwłaszcza bardzo gorąco, by strzec się herezji, które zaczynały mnożyć się w tymtych czasach, i zalecał, by nie oddalać się od tradycji apostolskiej". Pierwszym etapem drogi Ignacego do męczeństwa było miasto Smyrna, gdzie biskupem był Polikarp, uczeń św. Jana. Tam Ignacy napisał cztery listy: do Kościołów w Efezie, w Magnezji, w Tralli i w Rzymie. "Ze Smyrny - pisze dalej Euzebiusz - Ignacy dotarł do Troady i stamtąd wysłał nowe listy": do Kościołów - w Filadelfii i Smyrnie, oraz do biskupa Polikarpa. W ten sposób Euzebiusz uzupełnia spis listów Kościoła I wieku, które się zachowały jako cenny skarb. Gdy czyta się te teksty, wyczuwa się świeżość wiary pokolenia, które znało apostołów. Wyczuwa się również w tych listach żarliwą miłość świętego. I wreszcie z Troady męczennik dotarł do Rzymu, gdzie w amfiteatrze Flawiuszów został rzucony dzikim zwierzętom na pożarcie.

Żaden z Ojców Kościoła nie wyraził z taką mocą jak Ignacy pragnienia, by zjednoczyć się z Chrystusem i żyć w Nim. Dlatego odczytaliśmy fragment Ewangelii o krzewie winnym, którym według Ewangelii św. Jana jest Jezus. W rzeczywistości u Ignacego zbiegają się dwa "nurty" duchowe: Pawłowe dążenie do zjednoczenia z Chrystusem oraz Janowa koncentracja na życiu w Nim. Obydwa te nurty prowadzą do naśladowania Chrystusa, wielokrotnie określanego przez Ignacego jako "mój" lub "nasz Bóg". Dlatego Ignacy błaga chrześcijan w Rzymie, by nie sprzeciwiali się jego męczeństwu, ponieważ z niecierpliwością czeka, by "złączyć się z Jezusem Chrystusem". I wyjaśnia: "Więcej sobie cenię śmierć w Chrystusie Jezusie niż największe ziemskie królowanie. Szukam tylko Tego, który za nas umarł; pragnę tylko Tego, który dla nas zmartwychwstał. (...) pozwólcie mi naśladować Mękę Boga mojego". Można w tych słowach, przenikniętych gorącą miłością, dostrzec typowy dla Kościoła w Antiochii wyraźny "realizm" chrystologiczny, szczególnie uwydatniający wcielenie Syna Bożego oraz Jego prawdziwe i konkretne człowieczeństwo: Jezus Chrystus - pisze Ignacy do Smyrneńczyków - "rzeczywiście pochodzi z rodu Dawida", "rzeczywiście narodził się z dziewicy", "rzeczywiście został za nas przybity gwoździami".

Niepowstrzymane dążenie Ignacego do zjednoczenia z Chrystusem leży u podstaw prawdziwej "mistyki jedności". On sam mówi o sobie, że jest "człowiekiem, któremu powierzono jedność jako zadanie" (List do Filadelfian). Dla Ignacego jedność jest przede wszystkim prerogatywą Boga, który istniejąc w trzech Osobach, jest Jeden w absolutnej jedności. Powtarza on często, że Bóg jest jednością i że jedynie w Bogu istnieje ona w stanie czystym i pierwotnym. Jedność, jaką powinni urzeczywistniać na tej ziemi chrześcijanie, jest tylko naśladowaniem, możliwie jak najdokładniejszym, Boskiego archetypu. W ten sposób Ignacy wypracowuje wizję Kościoła, nawiązując do niektórych wyrażeń z Listu do Koryntian Klemensa Rzymskiego. "Jest dla was rzeczą dobrą - pisze na przykład do chrześcijan w Efezie - razem działać, zgodnie z myślą biskupa, co zresztą już czynicie. W istocie wasze kolegium prezbiterów, słusznie sławne, godne Boga, jest tak harmonijnie złączone z biskupem, jak struny z cytrą. Dlatego waszą zgodą i waszą harmonijną miłością opiewacie Jezusa Chrystusa. I tak wy, każdy z osobna, stajecie się chórem, aby w harmonii i zgodzie, po podjęciu Bożego tonu w jedności, śpiewać jednym głosem" (4, 1-2). A zaleciwszy Smyrneńczykom, by "bez biskupa nie przedsiębrali niczego, co dotyczy Kościoła", zwierza się Polikarpowi: "Ofiaruję życie za tych, którzy są poddani biskupowi, prezbiterom i diakonom. Obym miał z nimi udział w Bogu. Pracujcie razem jedni dla drugich, walczcie razem, biegnijcie razem, cierpcie razem, śpijcie i czuwajcie razem jako szafarze Boga, Jego pomocnicy i słudzy. Starajcie się podobać Temu, dla którego walczycie i od którego otrzymujecie nagrodę. Niech nikt z was nie okaże się dezerterem. Niech wasz chrzest będzie niczym tarcza obronna, wiara jako przyłbica, miłość jako włócznia, cierpliwość jako zbroja".

Ogólnie w listach Ignacego można dostrzec swego rodzaju stałą i owocną dialektykę dwóch charakteryzujących życie chrześcijańskie aspektów: z jednej strony hierarchicznej struktury wspólnoty kościelnej, a z drugiej strony - fundamentalnej jedności, łączącej wszystkich wiernych ze sobą w Chrystusie. W konsekwencji role te nie mogą być sobie przeciwstawiane. Przeciwnie, przez wymowne obrazy i analogie: cytrę, intonację, koncert i symfonię, nieustannie i wciąż na nowo kładziony jest nacisk na jedność wiernych ze sobą oraz ze swymi pasterzami. Szczególna odpowiedzialność biskupów, prezbiterów i diakonów w budowaniu wspólnoty jest oczywista. Ich przede wszystkim obowiązuje wezwanie do miłości i jedności. "Bądźcie jedno" - pisze Ignacy do Magnezjan, nawiązując do modlitwy Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy: "Jedna prośba błagalna, jedna myśl, jedna nadzieja w miłości. (...) Spieszcie wszyscy do Jezusa Chrystusa jako do jedynej świątyni Bożej, jako do jedynego ołtarza: On jest jeden, a pochodząc od jedynego Ojca, pozostał z Nim zjednoczony i do Niego powrócił w jedności". Ignacy pierwszy w literaturze chrześcijańskiej przydaje Kościołowi przymiotnik "katolicki", to znaczy "powszechny": "Gdzie jest Jezus Chrystus - twierdzi - tam jest Kościół katolicki" (List do Smyrneńczyków). Właśnie służąc jedności Kościoła katolickiego rzymska wspólnota chrześcijańska w pewien sposób przewodzi w miłości: "Przewodzi ona w Rzymie (...), godna Boga, godna szacunku, błogosławieństwa. (...) Przewodzi w miłości, zachowuje prawo Chrystusowe i jest naznaczona imieniem Ojca" (List do Rzymian, prolog).

Jak widać, Ignacy jest prawdziwie "doktorem jedności": jedności Boga i jedności Chrystusa (na przekór różnym herezjom, które zaczęły krążyć i oddzielały człowieka od Boga w Chrystusie), jedności Kościoła, jedności wiernych "w wierze i miłości, od których nie ma nic znakomitszego" (List do Smyrneńczyków). Podsumowując, "realizm" Ignacego zachęca wiernych wczoraj i dziś, zachęca nas wszystkich do łączenia stopniowo upodobnienia do Chrystusa (jedności z Nim, życia w Nim) i poświęcenia się Jego Kościołowi (jedność z biskupem, ofiarna służba wspólnocie i światu). Musi więc nastąpić połączenie komunii w łonie Kościoła i misji - głoszenia Ewangelii innym, tak aby przez jeden wymiar przemawiał drugi, a wierni coraz bardziej "mieli owego niepodzielnego ducha, którym jest sam Jezus Chrystus" (List do Magnezjan). Upraszając u Pana tę "łaskę jedności", przekonany, że przewodzę w miłości całemu Kościołowi (por. List do Rzymian, prolog), kieruję do was to samo życzenie, które kończy list Ignacego do chrześcijan w Tralli: "Miłujcie się nawzajem niepodzielnym sercem. Mój duch ofiaruje się za was nie tylko teraz, ale również wtedy, gdy dojdę do Boga. (...) Obyście w Chrystusie mogli się okazać bez skazy". I módlmy się, aby Pan pomógł nam osiągnąć tę jedność, by ostatecznie dostrzeżono, że jesteśmy bez skazy, ponieważ to miłość oczyszcza dusze.

Słowo Papieża do Polaków:
Pozdrawiam pielgrzymów z Polski. Wczoraj została opublikowana Adhortacja Sacramentum caritatis, poświęcona Eucharystii. Dziś św. Ignacy z Antiochii zachęca nas do życia w zjednoczeniu z Chrystusem, który za nas umarł i zmartwychwstał, a Jego osoba i dzieło odkupienia jest obecne pośród nas w tajemnicy Eucharystii. Niech ten sakrament będzie dla wszystkich obfitym źródłem łaski. Niech Bóg wam błogosławi!

BENEDYKT XVI
Audiencja generalna 14 marca 2007

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka