Ogłoszenia duszpasterskie - 19 listopada 2017 - XXXIII Niedziela Zwykła

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

Po przejściu ziemskiej pielgrzymki Bóg będzie nas sądził z wykorzystania darów. On oczekuje od nas twórczego podzielenia się tym, co od Niego otrzymaliśmy. Są to zdolności, szanse i miejsca, w które są dla nas sposobnością do czynienia dobro. Nie jest zły ten, kto ma mało, ale ten, kto niczym się nie dzieli. Nasze obdarowanie jest zawsze wyjątkowe, jedyne, właściwe danemu człowiekowi. Oznacza to, że w ewangelicznej logice nie ma miejsca na porównywanie się i rywalizację.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Wspomnienia liturgiczne
    • Poniedziałek (20 listopada) - wspomnienie św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera.
    • Wtorek (21 listopada) - wspomnienie Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny.
    • Środa (22 listopada) - wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy, patronki śpiewu kościelnego.
    • Czwartek (23 listopada) - wspomnienie św. Klemensa I, papieża i męczennika | wspomnienie św. Kolumbana, opata.
    • Piątek (24 listopada) - wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Dung-Lac, prezbitera, i Towarzyszy.
    • Sobota (25 listopada) - wspomnienie św. Katarzyny Aleksandryjskiej, dziewicy i męczennicy | wspomnienie bł. Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza (Franciszki Siedliskiej), zakonnicy.
    • Niedziela (26 listopada) - uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.
  • Przypomnienia
    • Adoracja Najświętszego Sakramentu w kaplicy Chrystusa Króla codziennie w godzinach 7.30-17.00.
    • Świątynia jest otwarta codziennie od 6.30 do 20.00.
    • Spowiedź w tygodniu - rano od 7.00 do 8.00 i po południu od 17.00 do 18.00 (ewentualnie na zgłoszenie w zakrystii 15 min. przed godz. 12.00).
    • Wypominki codziennie od godz. 17.15 (w niedzielę o 17.30).
  • Dzisiaj
    • Na Mszy świętej o godz. 15.00 poświęcenie książeczek dzieciom komunijnym grupie opartej na szkole nr 17 oraz tych, którzy maja uroczystość Pierwszej Komunii Świętej w II lub w III niedzielę maja.
    • Przez cały dzień gościmy kleryków z naszego koszalińskiego seminarium, którzy raz w roku po Mszach świętych zbierają datki na swoją uczelnię. Do tej pory wspólnota parafii
    • pw. Ducha Świętego nie dała się w swej hojności wyprzedzić żadnej parafii.
  • Środa (24 listopada) - na wspomnienie św. Cecylii pamiętamy:
    • o organistach, panu Krzysztofie i panu Piotrze;
    • o chórze parafialnym z panią prezes Teresą Bryłą i panią dyrygent Marią Dąbrowską;
    • o chórze szkoły katolickiej z nauczycielką panią Magdą Kowalską;
    • modlitewną pamięć poświęcamy pani Iwonce Barczak, która ze względów osobistych nie ma czasu na grę w kościele, ale może Duch Święty to zmieni.
  • Piątek (24 listopada) - po Mszy świętej wieczornej, ks. Piotr pragnie spotkać się z młodzieżową Oazą.
  • Niedziela (26 listopada)
    • Podczas Mszy świętej o godz. 15.00 poświęcenie książeczek do nabożeństwa dzieciom z IV grupy komunijnej, opartej na szkole nr 21, które uroczystość Pierwszej Komunii Świętej mają w IV niedzielę maja.
    • O godz. 17.00 dodatkowa Msza święta dla wszystkich pracowników parafialnych i ich rodzin w kaplicy Chrystusa Króla.
    • O godz. 18.00 w sali św. Józefa spotkanie wszystkich katechetów.

 

Ogłoszenia różne

  • Dzisiaj z inicjatywy papieża Franciszka obchodzimy Światowy Dzień Ubogich. Caritas diecezjalna obdarzyła nas 50 torebkami z napisem „Światowy Dzień Ubogich”. Można je zabrać, napełnić i podarować rodzinie lub osobie potrzebującej. Jeśli będzie trudność ze znalezieniem odpowiedniej rodziny lub osoby, można przynieść dar do Caritas parafialnej. Korzystając z okazji dziękujemy wszystkim, którzy chcą i pamiętają o artykułach żywnościowych dla biednych z parafii.
  • Ks. Remigiusz Szauer, moderator Diecezjalnej Diakonii Ewangelizacji Ruchu Światło-Życie informuje, że są jeszcze wolne miejsca na Oazę rekolekcyjną Animatorów Ewangelizacji w Lipiu, w terminie 24-26 listopada. Zainteresowani mogą skorzystać z adresu : Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. .
  • Duszpasterstwo nauczycieli ma kolejne spotkanie 23 listopada o godz. 18.30 w pomieszczeniach naszej świątyni. Tematem spotkania będzie "Duchowość eucharystyczna w codzienności życia". Gościem spotkania będzie liturgista ks. dr Piotr Pękul.
  • 20 listopada o godz. 19.00 w kościele św. Józefa (przy katedrze) odbędzie się modlitwa o pokój na świecie śpiewami z Taize.
  • Ks. dziekan Andrzej Hryckowian zaprasza wszystkich katechetów na pilne spotkanie w dniu 4 grudnia o godz. 17.30 do parafii św. Józefa przy ul. Łużyckiej 12 A.

 

Na nowy tydzień życzymy wszystkim Szczęść Boże!
ks. Kazimierz Bednarski - proboszcz

 

Komentarz do czytań: o. Hieronim Kaczmarek OP, "Oremus", listopad 2008.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której znajduje się napis "wielkość czcionki", a obok dwa znaczki: "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy tekst powiększyć lub pomniejszyć.

 

CZŁOWIEK "ZDOBYTY PRZEZ CHRYSTUSA"

1. "Co ty tu robisz Eliaszu? (...) Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!" (1 Krl 19, 9. 11).
Bł. Rafał Kalinowski, którego dzisiaj Boża opatrzność pozwala nam ogłosić świętym Kościoła Chrystusowego, należy do prastarej tradycji proroka Eliasza. Tradycja ta, związana z górą Karmel w Ziemi Świętej, odżyła w Nowym Testamencie, wydając bogaty plon powołań kontemplacyjnych i wiele owoców szczególnej świętości.
Rok bieżący jest dla Karmelu jubileuszowym z powodu 400. rocznicy śmierci św. Jana od Krzyża, Doktora Kościoła, który przy boku św. Teresy od Jezusa, również ogłoszonej Doktorem Kościoła przez Pawła VI, podobnie jak św. Katarzyna ze Sieny, przyczynił się do odnowy życia karmelitańskiego w obu gałęziach: męskiej i żeńskiej.
Od tamtego stulecia świętych Teresy od Jezusa i Jana od Krzyża wezwanie skierowane niegdyś do Eliasza odzywa się wciąż z nową siłą w pokoleniach synów i córek Karmelu.

2. Pozdrawiam serdecznie delegację rządu polskiego z panem prezydentem Lechem Wałęsą na czele, a także delegację Litwy, wraz z panem Vytautasem Landsbergisem, przewodniczącym Rady Najwyższej Republiki Litewskiej. Drodzy bracia, którzy przybyliście tutaj z wolnej już Litwy, witam gorąco wszystkich: biskupów, kapłanów oraz wiernych, i błogosławię z serca wasz umiłowany naród. Moje pozdrowienie kieruję także do ks. kard. Prymasa Polski, do obecnych tutaj księży kardynałów i moich braci w biskupstwie przybyłych z Polski, z Litwy, Rosji, Białorusi i z Ukrainy. Witam z całego serca wszystkich pielgrzymów przybyłych z Korei, Francji, Belgii, Holandii, Hiszpanii, Austrii, Niemiec, Węgier, Malty, Stanów Zjednoczonych Ameryki i Italii.

3. "Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana". Kiedy Rafał (przedtem: Józef) Kalinowski usłyszał to wezwanie, miał już za sobą długą i trudną drogę życia - a była to "droga przez mękę", podobnie jak droga Eliasza; zanim dane mu było odpowiedzieć: "Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów" (1 Krl 19, 10. 14), odpowiadał już przedtem z żarliwością i ofiarą, jaką składał na ołtarzu swej ziemskiej ojczyzny, swego udręczonego narodu.
Polskie powstanie roku 1863 przeciw potędze caratu, który ciemiężył rodaków, było przez wielu uważane za walkę straceńczą, bez możliwości zwycięstwa. Jednak znajdowali się tacy, którzy nie cofnęli się przed tym bohaterskim krokiem. Do nich należał Józef Kalinowski, z wykształcenia inżynier wojskowy, który powiedział między innymi: "Ojczyzna nie krwi, ale potu potrzebuje". Widząc jednak innych gotowych do walki, poczuł się zobowiązany także on oddać swoje życie.
Przystąpił bowiem do powstania, uczestnicząc nawet w pracach rządu powstańczego, który miał swoją siedzibę w Wilnie. Został aresztowany, skazany na śmierć, ale wyrok ten zamieniono mu na ciężką katorgę syberyjską.
Zanim dane mu było wejść na drogi życia karmelitańskiego, gdzie przybliżył się do doświadczenia "ciemnej nocy" wiary, nadziei i miłości Boga samego, Chrystus przeprowadził go naprzód przez "ciemną noc" miłości ziemskiej Ojczyzny.
Po dziesięciu latach powrócił z Syberii i poświęcił się wychowaniu księcia Augusta Czartoryskiego, który potem został salezjaninem, a dzisiaj jest czcigodnym sługą Bożym.

4. "Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana". Życie karmelitańskie rozpoczął, mając już skończone 42 lata. W ciszy i skupieniu kontemplacji kryje się inny "ruch". Jest to ten "ruch", o jakim mówi św. Paweł: "zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie ..., do jakiej Bóg wzywa ... w Chrystusie Jezusie" (Flp 3, 13-14).
Ten "ruch" ducha ludzkiego - "ruch w górę" - posiada swą szczególną intensywność. Jest to intensywność wyrzeczenia, które jest źródłem szczególnej twórczości w Duchu Świętym.
"Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa ... bylebym pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim ... przez poznanie Jego: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach ... abym też to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa" (Flp 3, 8-10. 12).
Rafał Kalinowski po przyjęciu święceń kapłańskich oddaje się pracy w winnicy Pańskiej. Był cenionym spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Uczył wzniosłej umiejętności miłowania Boga, Chrystusa, Matki Bożej, Kościoła i bliźniego. Poświęcał wiele godzin temu ukrytemu apostolstwu. Zawsze skupiony, zawsze zjednoczony z Bogiem, człowiek modlitwy, posłuszny i zawsze gotowy do wyrzeczeń, do postów i do umartwienia.

5. Człowiek "zdobyty przez Chrystusa". Człowiek, którego duch po wszystkich ciężkich doświadczeniach poprzedniego życia - a także poprzez te doświadczenia, które tak wiele kosztowały - odkrywa pełne znaczenie Chrystusowych słów z wieczernika: "Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem ... nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich" (J 15, 9. 13).
- Oddaje życie... za rodaków, dla większej wspólnej sprawy. "Ojczyznę ziemską ukochał tak, że dla jej sprawy wybrał śmierć" - jak to już miałem okazję powiedzieć przy jego grobie w Czernej 15 listopada 1966 roku.
- Oddaje życie... "z miłości do ojczyzny wiekuistej" - jak powiedziałem na tym samym miejscu - przez karmelitańską profesję, aby jeszcze pełniej miłować na podobieństwo Chrystusa, stając się Jego przyjacielem: "Wy jesteście przyjaciółmi moimi" (J 15, 14).
- Oddaje życie... za bliskich poprzez kapłańską służbę, zachęcając wszystkich do doskonałości i do świętości. Staje się on modlitwą i pracą, pragnąc uczynić się "własnością innych".
- Oddaje życie... za sprawę jedności Kościoła. Płonie pragnieniem ujrzenia zjednoczonych w tej samej owczarni braci prawosławnych, pełen nadziei we wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny, tak bardzo przez nich czczonej.

6. Raduj się miasto rodzinne świętego, z sanktuarium w Ostrej Bramie. Raduj się Wilno. Raduj się, ziemska Ojczyzno o. Rafała Kalinowskiego.
Oto wstępuje do chwały ołtarzy twój syn: już drugi - po bracie Albercie Chmielowskim - uczestnik powstania narodowego z 1863 roku zostaje dziś ogłoszony świętym Chrystusowego Kościoła.
Raduj się, święty Karmelu, duchowa ojczyzno o. Rafała - raduj się w roku twego jubileuszu!

Święci są dojrzałym owocem królestwa Bożego na ziemi. W nich w sposób szczególny wypełnia się Chrystusowe wybranie: "Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał" (J 15, 16) - ażeby owoc twój trwał, o. Rafale!

Raduj się, Matko Polsko! Raduj się, Litwo!
Raduj się, Bogarodzico, Matko Karmelu!
Raduj się Bogarodzico Dziewico, Polski Królowo!
Matko Kościoła, Matko wszystkich ludów!


Papież JAN PAWEŁ II
Źródło: Kanonizacja bł. Rafała Kalinowskiego 17 listopada 1991. Homilia Jana Pawła II podczas Mszy Świętej kanonizacyjnej

 

Ojciec RAFAŁ od Św. JÓZEFA KALINOWSKI urodził się w Wilnie, dnia 1 września 1835 roku, i otrzymał na chrzcie imię: Józef. W Instytucie Szlacheckim Wileńskim pod kierunkiem swojego ojca postąpił w studiach do tego stopnia, że otrzymał najwyższe odznaczenie. Potem studiował przez 2 lata (1851-1852) w Szkole Agronomicznej w Hory-Horkach.
W latach 1853-1857 kształcił się w Akademii inżynierii wojsko­wej w Petersburgu uzyskując tytuł inżyniera i stopień porucznika. Zaraz potem został mianowany asystentem matematyki w tejże Akademii. W roku 1859 współpracował w projektowaniu linii kolejowej Kursk-Kijów-Odessa.
W roku 1863, po wybuchu w Polsce powstania przeciw ciemiężcy rosyjskiemu, jako kapitan sztabu pracując w rozbudowie twierdzy w Brześciu nad Bugiem, zwolnił się z wojska rosyjskiego i przyjął obowiązek Ministra Wojny w rejonie Wilna. Aresztowany dnia 24 marca 1864 roku został skazany na karę śmierci, którą zamieniono mu na przymusowe prace na Syberii przez 10 lat. Z przedziwną mocą ducha, cierpliwością i miłością dla towarzyszy wygnania potrafił wlać w nich ducha modlitwy, pomagać im materialnie i dobrym słowem budzić nadzieję i pokój.
Zwolniony z wygnania w roku 1874, przyjął obowiązek wychowawcy Czcigodnego Sługi Bożego Augusta Czartoryskiego ze stałą rezydencją w Paryżu. W pracy wychowawczej wpłynął na formację duchową swojego ucznia tak, że młody książe August odkrył w sobie powołanie kapłańskie i zakonne. W roku 1887 wstąpił do Zgromadzenia Księży Salezjanów, przyjęty przez samego założyciela św. Jana Bosco. Józef Kalinowski zaś w roku 1877 wstąpił do Zakonu Karmelitów Bosych w Gratzu w Austrii i przyjął imię zakonne: brat Rafał od św. Józefa. Po złożeniu ślubów zakonnych studiował teologię na Węgrzech a święcenia kapłańskie otrzymał w Czernej koło Krakowa, dnia 15 stycznia 1882 roku.
Zapalony gorliwością apostolską nie oszczędzał wysiłków i trudów w zbawianiu wiernych, i pomagał braciom i siostrom karmelitankom we wstępowaniu na górę doskonałości. W dziele pojednania sakramentalnego podniósł wielu z błota grzechu. Pracował dla dzieła zjednoczenia Kościołów i pozostawił tę misję jako testament braciom i siostrom karmelitankom.
Liczne i odpowiedzialne urzędy, powierzone mu przez przełożonych, pełnił doskonale aż do śmierci. Wyczerpany trudami i cierpieniami oddał ducha Bogu dnia 15 listopada 1907 roku, w klasztorze w Wadowicach, który założył i był wtedy jego przeorem. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej.
Za życia i po śmierci cieszył się wielką sławą świętości, był czczony przez cały lud, a nawet przez kardynałów Dunajewskiego, Puzynę, Kakowskiego, Gotti'ego. Procesy diecezjalne przeprowadzono w Kurii Arcybiskupiej w Krakowie w latach 1934-1938 i akta przesłano do Rzymu, gdzie w roku 1943 został wydany dekret w sprawie pism, a w roku 1952 Sprawa kanonizacyjna została wprowadzona na forum Stolicy Apostolskiej.
W latach 1953-1956 został przeprowadzony Proces Apostolski i Kongregacja przystąpiła do dyskusji o heroiczności cnót. Papież Jan Paweł II, 11 padżdziernika 1980 roku promulgował dekret heroiczności cnót, a po zatwierdzeniu cudownego uzdrowienia księdza Władysława Misia ten sam Papież, dnia 22 czerwca 1983 roku, beatyfikował Ojca Rafała Kalinowskiego w Krakowie.
Wzrastająca sława cudów doprowadziła w roku 1989 do przeprowadzenia w Kurii Krakowskiej procesu kanonicznego o cudownym uzdrowieniu dziecka. Po szczęśliwym zakończeniu dyskusji lekarzy, teologów i kardynałów, Papież Jan Paweł II zatwierdził cud do kanonizacji dnia 10 lipca 1990 roku.
Na Konsystorzu z kardynałami w dniu 26 listopada 1990 roku Jan Paweł II postanowił przystąpić do kanonizacji Bł. Rafała Kalinowskiego i dokonać ceremonii kanonizacyjnej w niedzielę dnia 17 listopada 1991 roku.
Jan Paweł II dzisiaj kanonizuje Błogosławionego Rafała Kalinowskiego i przedstawia go jako wzór dla wszystkich chrześcijan Kościoła Powszechnego.

Źródło: www.vatican.va

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka