Ogłoszenia duszpasterskie - 10 września 2017 - Dwudziesta Trzecia Niedziela Zwykła

Napisane przez  Opublikowano w: Ogłoszenia Duszpasterskie

"Gdy twój brat zgrzeszy ... idź i upomnij go..." Bóg jest obecny pośród tych, których wybawił z grzechu i którzy przyzywają Jego imienia. On ukazuje nam pełnię miłości jako ciągłą gotowość do stawania się darem dla innych. Czasem ten dar może być trudny do przyjęcia - tak jak upomnienie braterskie. Jednak we wspólnocie Kościoła jesteśmy nie tylko odpowiedzialni za samych siebie, lecz także mamy wzgląd na dobro naszych sióstr i braci. Razem pragniemy być otwarci na Boga i szukać tego, co się Jemu podoba. Miejmy więc odwagę upominać grzeszących dla ich dobra, jednak roztropnie, wystrzegając się jakiejkolwiek formy ataku lub odwetu, gdyż te nie są z ducha Chrystusowego.

 

Kalendarz liturgiczny i duszpasterski

  • Wspomnienia liturgiczne
    • Wtorek (12 września) - wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi.
    • Środa (13 września) - wspomnienie św. Jana Chryzostoma, biskupa i doktora Kościoła.
    • Czwartek (14 września) - Święto Podwyższenia Krzyża Świętego.
    • Piątek (15 września) - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej.
    • Sobota (16 września - wspomnienie świętych męczenników Korneliusza, papieża, i Cypriana, biskupa.
  • Dzisiaj
    • Podczas Mszy świętej o godz. 15.00 - poświęcenie tornistrów dzieciom z klas pierwszych.
    • Coroczny Festyn „Postaw na rodzinę", początek o godz. 13.00, zakończenie o godz. 16.00. Organizatorzy - Spółdzielnia Mieszkaniowa "Przylesie", parafia pw. Ducha Świętego; Rady Osiedli im. Kotarbińskiego, Śniadeckich, Wańkowicza oraz Centrum Kultury 105 - serdecznie zapraszają rodziny, dzieci, młodzież, dorosłych i zupełnie wcześniej urodzonych. Miejscem spotkania są tereny sportowo-rekreacyjne parafii. Program dla wszystkich - od dzieci poczynając, po staruszków.
  • Wtorek (12 września) - po wieczornej Mszy świętej nabożeństwo do Św. Jana Pawła II i ucałowanie relikwii. Rycerze Zakonu Jana Pawła II zapraszają zainteresowanych mężczyzn na spotkanie Chorągwi.
  • Wtorek (12 września) - godz. 17.00 Zebranie Zarządu Klubu Inteligencji Katolickiej - sala Św. Józefa.
  • Środa (13 września) - godz. 20.00 - Msza święta i nabożeństwo do Matki Bożej Fatimskiej.
  • Czwartek (14 września) - Święto Podwyższenia Krzyża Świętego - odpust w parafii franciszkańskiej.
  • Piątek (15 września) - Najświętszej Maryi Panny Bolesnej Pani Skrzatuskiej.
  • Sobota (16 września) - Diecezjalne Spotkanie Młodych w Skrzatuszu. Prosimy o zapisy w biurze parafii lub u ks. Piotra, który jest odpowiedzialny za wspólnotę parafialną młodzieży.
  • Niedziela (17 września) - Diecezjalna Pielgrzymka do Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu. Jak co roku, o godz. 7.00 będzie podstawiony autokar. Zapisy w Biurze parafii.

 

Ogłoszenia różne

  • Pierwsza Komunia Święta
    • Dzieci z klas trzecich zapisują rodzice w biurze parafii.
    • Terminy
      • Pierwsza grupa oparta na szkole katolickiej w pierwszą niedziele maja o godz. 10.30.
      • Druga grupa oparta na szkole nr 17 - w drugą niedzielę maja. Są to klasy abcd.
      • Trzecia grupa oparta na szkole nr 17 - w trzecią niedziele maja. Są to klasy efghi.
      • Czwarta grupa oparta na uczniach mieszkających w parafii, a uczęszczających do szkół mieszczących się na terenie innych parafii - w czwartą niedzielę maja.
    • Rocznica Pierwszej Komunii Świętej - w pierwszą niedzielę czerwca.
  • Lektoraty językowe prowadzone przez parafie od początku istnienia wspólnoty parafialnej, traktowane jako charyzmat. Duch Święty - patron parafii, mówi wszystkimi językami. Życzeniem jest aby i młodzi mieszkańcy parafii mówili przynajmniej jednym czy dwoma językami obcymi. Zapisy w biurze parafii. Regulamin zapisywania bez zmian: od dzieci przypada ofiara na kościół 100 zł, od młodzieży 150 i od starszych 200. I jest to jedyna opłata w całym roku szkolnym.
  • 1-8 października - V Forum Charyzmatyczne w Koszalinie. Hasłem tygodnia są słowa: "Idżcie igłoście".
  • Tydzień Modlitw za Uchodżców "Umrzeć z nadziei" - w pierwszym tygodniu października, pod patronatem Rady Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pie|grzymek. Będziemy się włączać w modlitwę w intencji uchodźców - tych, którzy zginęli w drodze do Europy, wszystkich odbywających aktualnie podróż nadziei oraz tych, którzy już znaleźli wśród nas schronienie.
  • Zaproszenie do skorzystania z oferty edukacyjnej Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego i Instytutu Teologicznego w Koszalinie. Uczelnie umożliwiają podjęcie w Koszalinie dwóch rodzajów studiów podyplomowych: teologiczno-katechetycznych dla nauczycieli, uprawniających do nauczania religii jako drugiego przedmiotu oraz podyplomowych dla osób zainteresowanych pogłębianiem wiedzy religijnej. Więcej na stronie www.sptkoszalin.pl

 

Na nowy tydzień życzymy łaski zdrowia. Szczęść Boże!
Ks. Kazimierz Bednarski, proboszcz.

 

Komentarz do czytań: Michał Piotr Gniadek, "Oremus", wrzesień 2008.

 

UWAGA! Jeśli czcionka jest dla nas zbyt mała i mamy trudności z czytaniem, można tekst powiększyć. U góry, obok zdjęcia tytułowego, znajduje się szara belka, na której zobaczyny napis "wielkość czcionki", a obok znajdują się dwa znaczki" "+" (plus) oraz "-" (minus). Naciskając na te znaczki możemy powiększyć lub pomniejszyć tekst.

 

Nabożeństwo do Świętego Krzyża, na którym Chrystus oddał za nas swe życie, sięga samych początków chrześcijaństwa. W liturgii występuje nieprzerwanie od IV wieku. Kościół dzisiaj wspomina odzyskanie Krzyża Pańskiego za sprawą cesarza Herakliusza, który odniósł zwycięstwo nad Persami. W tekstach Mszy świętej i Liturgii Godzin Kościół z entuzjazmem wyśpiewuje cześć Swiętego Krzyża, gdyż był on narzędziem naszego zbawienia; jeżeli drzewo, w którego cieniu zgrzeszyli nieposłuszeństwem nasi pierwsi rodzice, stało się przyczyną zguby, Drzewo Krzyża jest źródłem naszego zbawienia wiecznego.

DZIĘKI "POSŁUDZE POJEDNANIA" - KRZYŻA - WSZELKA NIEWOLA ZOSTAŁA ODKUPIONA

Drodzy Bracia i Siostry!

W życiu św. Pawła jedno nie ulega wątpliwości: o ile początkowo był prześladowcą chrześcijan i dopuszczał się wobec nich przemocy, od chwili nawrócenia na drodze do Damaszku stanął po stronie ukrzyżowanego Chrystusa, który stał się dla niego racją bytu i motywacją do głoszenia Słowa. Poświęcił duszom całą swoją egzystencję (2 Kor 12, 15), która nie była spokojna ani wolna od niebezpieczeństw i trudności. Podczas spotkania z Jezusem uświadomił sobie jasno kluczowe znaczenie krzyża: zrozumiał, że Jezus umarł i zmartwychwstał dla wszystkich i dla niego. Ważne było jedno i drugie: uniwersalizm - Jezus rzeczywiście umarł za wszystkich, i subiektywizm - On umarł również za mnie. Na krzyżu objawiła się zatem bezinteresowna i miłosierna miłość Boga. Paweł doświadczył tej miłości przede wszystkim na sobie (Ga 2, 20) i z grzesznika stał się wierzącym, a z prześladowcy apostołem. W swoim nowym życiu doświadczał dzień po dniu, że zbawienie jest łaską, że źródłem wszystkiego jest śmierć Chrystusa, a nie jego zasługi, których zresztą nie miał. I tak "ewangelia łaski" stała się dla niego jedynym sposobem, w jaki pojmował krzyż, nie tylko kryterium jego nowego życia, ale także odpowiedzią dla jego rozmówców. Pośród nich byli przede wszystkim Żydzi, którzy pokładali nadzieję w uczynkach i spodziewali się, że to one zapewnią im zbawienie. Byli także Grecy ze swoją ludzką mądrością, w której krzyż budził sprzeciw. Wreszcie były też grupy heretyków, którzy stworzyli sobie własny obraz chrześcijaństwa, zgodnie ze swoim modelem życia.

Dla Pawła prymat krzyża ma podstawowe znaczenie w dziejach ludzkości. Stanowi on główny punkt jego teologii, ponieważ krzyż to zbawienie jako łaska ofiarowana każdemu stworzeniu. Temat Chrystusowego krzyża jest istotnym i podstawowym elementem w głoszeniu Słowa przez Apostoła: najbardziej wymowny tego przykład wiąże się ze wspólnotą w Koryncie. Do Kościoła, który był niepokojony przez spory i skandale, gdzie stronnictwa i wewnętrzne podziały stanowiły zagrożenie dla komunii Ciała Chrystusowego, Paweł nie zwraca się wyrafinowanym i uczonym językiem, ale głosi Chrystusa, ukrzyżowanego Chrystusa. Jego siłą nie są mocne słowa, ale - paradoksalnie - słabość i bojaźń człowieka, który zawierza się jedynie "mocy Bożej" (1 Kor 2, 1-4). Krzyż i to wszystko, czym on jest, a więc także przesłanie teologiczne, jest zgorszeniem i głupstwem. Apostoł stwierdza to z niezwykłą siłą, i warto przytoczyć jego własne słowa: "Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. (...) spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawiać wierzących. Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan" (1 Kor 1, 18. 21-23).

Pierwsze wspólnoty chrześcijańskie, do których Paweł się zwraca, wiedzą doskonale, że Jezus zmartwychwstał i żyje. Apostoł pragnie przypomnieć nie tylko Koryntianom lub Galatom, ale także nam wszystkim, że Zmartwychwstały jest zawsze Tym, który został ukrzyżowany. "Zgorszenie" i "głupstwo" krzyża polegają na tym, że właśnie tam, gdzie widać tylko upadek, klęskę i cierpienie, kryje się cała moc niezmierzonej Miłości Bożej, ponieważ krzyż jest wyrazem miłości, a miłość jest prawdziwą mocą, objawiającą się w tej pozornej słabości. Dla Żydów krzyż stanowi skandalon, czyli pułapkę lub nieprzewidzianą przeszkodę: wydaje się, że stanowi on trudność dla wiary pobożnego Izraelity, który nie znajduje niczego podobnego w Świętych Pismach. Z niemałą odwagą Paweł zdaje się tu mówić, że chodzi o sprawę niezwykle ważną: dla Żydów krzyż jest zaprzeczeniem samej istoty Boga, który się objawił poprzez wspaniałe znaki. Akceptacja krzyża Chrystusowego pociąga zatem za sobą głębokie nawrócenie w podejściu do Boga. O ile Żydzi odrzucają krzyż ze względu na Objawienie, czyli wierność Bogu Ojców, o tyle Grecy, czyli poganie, przeciwstawiają się krzyżowi stosując kryterium rozumu. Krzyż jest bowiem dla nich moría, głupstwem, dosłownie "niedorzecznością", czyli pokarmem bez soli; a więc bardziej niż błędem, urąganiem zdrowemu rozsądkowi.

Paweł niejednokrotnie odczuwał gorycz widząc, że orędzie chrześcijańskie było odrzucane, bo uważano je za "niedorzeczne", nieistotne, niegodne uznania z punktu widzenia racjonalnej logiki. Dla ludzi, którzy jak Grecy uważali, że doskonałość wyrażała się w duchu, w czystej myśli, nie do przyjęcia było już to, że Bóg mógł stać się człowiekiem i podlegać wszelkim ograniczeniom czasoprzestrzennym. Zdecydowanie nie do pomyślenia była wiara w to, że jakiś Bóg mógł skończyć na krzyżu! Widzimy, że ta logika grecka jest również powszechna w naszych czasach. W koncepcji obojętności - apátheia, czyli beznamiętności Boga, nie było przecież miejsca dla Boga, który stał się człowiekiem i poniósł klęskę, a potem w ciele żył jako zmartwychwstały. "Posłuchamy cię o tym innym razem" (Dz 17, 32) - lekceważąco powiedzieli Ateńczycy Pawłowi, gdy zaczął im mówić o zmartwychwstaniu umarłych. Dla nich doskonałością było wyzwolenie się z ciała, które pojmowali jako więzienie. Czyż nie był zatem aberracją powrót do ciała? Wydawało się, że w starożytnej kulturze przesłanie Boga wcielonego było nie do pojęcia. Zdarzenie "Jezusa z Nazaretu" wydawało się całkowicie niedorzeczne, a krzyż był niewątpliwie najbardziej emblematyczną tego oznaką.

A dlaczego Paweł to właśnie, to słowo o krzyżu, uczynił główną treścią swojego przepowiadania? Odpowiedź nie jest trudna - krzyż objawia "moc Bożą" (1 Kor 1, 24), różną od potęgi ludzkiej. Objawia Jego miłość: "To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi". Po wielu wiekach, jakie upłynęły od czasów Pawła, widzimy, że w dziejach zwyciężył krzyż, a nie mądrość, której sprzeciw budzi krzyż. Ukrzyżowany jest mądrością, ponieważ ukazuje naprawdę, kim jest Bóg, moc miłości, która posuwa się aż do śmierci na krzyżu, by zbawić człowieka. Bóg posługuje się sposobami i narzędziami, które dla nas są na pierwszy rzut oka jedynie słabością. Ukrzyżowany z jednej strony ukazuje słabość człowieka, a z drugiej moc Bożą, czyli bezinteresowność miłości: ta właśnie całkowita bezinteresowność miłości jest prawdziwą mądrością. Św. Paweł doświadczył tego w swoim ciele i daje nam o tym świadectwo na różnych etapach swojej duchowej wędrówki, które stały się konkretnymi punktami odniesienia dla wszystkich uczniów Jezusa: "[Pan] mi powiedział: Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali" (2 Kor 12, 9). A ponadto: "Bóg (...) wybrał, co niemocne, aby mocnych poniżyć" (1 Kor 1, 27). Apostoł utożsamia się z Chrystusem do tego stopnia, że mimo licznych prób żyje wiarą w Syna Bożego, który go umiłował i samego siebie wydał za jego grzechy i grzechy wszystkich innych (Ga 1, 4; 2, 20). To co cechowało Apostoła, staje się wzorcem dla nas wszystkich.

Św. Paweł przedstawił wspaniałą syntezę teologii krzyża w Drugim Liście do Koryntian (5, 14-21), gdzie wszystko zawiera się w dwóch fundamentalnych stwierdzeniach: z jednej strony Chrystus, którego Bóg uczynił grzechem dla naszego dobra, "umarł za wszystkich"; z drugiej - Bóg pojednał nas ze sobą, nie poczytując nam naszych przewinień. Dzięki tej "posłudze pojednania" - Krzyża - wszelka niewola została odkupiona. Tutaj widać, jak istotne jest to wszystko dla naszego życia. My również powinniśmy pełnić tę "posługę pojednania", która zawsze zakłada wyrzeczenie się poczucia wyższości oraz wybór "głupstwa" miłości. Św. Paweł wyrzekł się własnego życia, by oddać się całkowicie posłudze pojednania, krzyża, który jest zbawieniem nas wszystkich. My również powinniśmy zdobyć się na to samo: możemy znaleźć siłę właśnie w pokorze miłości, a naszą mądrość w słabości, jaką jest wyrzeczenie, by w ten sposób mieć udział w mocy Bożej. Wszyscy powinniśmy budować nasze życie na tej prawdziwej mądrości: nie żyć dla samych siebie, ale w wierze w tego Boga, o którym wszyscy możemy powiedzieć, że "umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie".

BENEDYKT XVI
Audiencja generalna 29 października 2008

 

 

 

 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.




Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka